بررسی تأثیر نبولایزر بودزوناید بر روند بهبودی و درمان کودکان مبتلابه پنومونی 1ماه تا 5 سال: یک کار آزمایی بالینی تصادفی
نویسندگان
1 استادیارتخصصی آمار زیستی، مرکز تحقیقات مدل سازی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران.
2 استادیار فوق تخصص آسم و آلرژی گروه کودکان ، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد ، ایران
3 استادیار فوق تخصص آسم و آلرژی گروه کودکان، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 دستیار کودکان، گروه کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران.
doi
10.22038/mjms.2025.90457.5089چکیده
زمینه: مطالعه حاضر باهدف بررسی تأثیر نبولایزر بودزوناید بر روند بهبودی و درمان کودکان مبتلا به پنومونی ۱ ماه تا ۵ سال انجام گردید.روش بررسی: پژوهش حاضر یک کار آزمایی بالینی تصادفی شده میباشد که در سال 1403 در بیمارستان هاجر شهرکرد روی 122 کودک 1 ماه تا 5 سال مبتلا به پنومونی اکتسابی از جامعه انجام شد. معاینات اولیه ،سطح WBC، ESR و CRP سرمی و نمره PRESS قبل از مداخله اندازهگیری شد. کودکان به 2 گروه 61 نفره مداخله و کنترل تقسیم شدند. به گروه مداخله علاوه بر درمانهای معمول 5 روز نبولایزر بودزوناید 5/0میلیگرم هر 12 ساعت داده شد. در طول مطالعه درجه حرارت بدن، ضربان قلب و تنفس در دقیقه، درصد اشباع اکسیژن ، رال ریه و تعداد روزهای بستری ثبت گردید. مداخله فاکتورهای سرمی مجدداً اندازه گیری شد.یافتهها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد بین تعداد روزهای بستری، روند تغییرات درجه حرارت بدن، تعداد تنفس و ضربان قلب، سطح اکسیژن خون و همچنین زمان توقف سرفه، رال ریه، استفراغ، استفاده از عضلات فرعی و نیاز به مایعات داخل وریدی بین گروه کنترل و مداخله تفاوت معنادار وجود ندارد. تفاوت میانگین سطح WBC، ESR، CRP قبل و بعد از مداخله بین گروه کنترل و مداخله تفاوت معنادار ندارد (˂p05/0). نتیجه: نبولایزر بودزوناید در تعداد روزهای بستری، روند درجه حرارت بدن، تعداد ضربان قلب، تعداد تنفس، سطح اکسیژن خون، تعداد حملات سرفه، وضعیت رال ریه ، استفراغ ، استفاده از عضلات فرعی و نیاز به مایعات داخل وریدی در طول مطالعه تأثیر معناداری نداشته است.