امنیت عمومی مردممحور و حکمرانی امنیتی خوب: درسآموزی برای ارائه پیشنهادهای سیاستی
نویسندگان
1 استاد، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jpq.2024.370801.1008154چکیده
هدف اصلی در این پژوهش درک بهتر عوامل و شرایطی است که سیاستگذاران را در زمینه مبارزه با چالشهای سنتی و نوین تأثیرگذار بر امنیت عمومی مردم-محور توانمند میسازند یا محدود میکنند. از اولویتهای اصلی سیاستگذاری کمابیش همه دولتها آمادگی برای دفاع در برابر تهدیدهای نظامی سنتی بوده است، هرچند که باید بیش از هر چیزی برای رفع نیازهای رفاهی و امنیتی شهروندان بکوشند. آنها باید تعیین سیاستها را با رویکردی انسانمحور و آیندهنگر بر پایه بهترین شواهد علمی موجود و واقعیتهای فنی و کاربردی قرار دهند. پرسشهای پژوهشی عبارتاند از: 1. چگونه میتوان در چارچوب نظریه حکمرانی خوب بخش امنیتی، به تأمین امنیت عمومی مردممحور کمک کرد؟ 2. چرا همبستگی امنیت-توسعه-مردمسالاری باید در سیاستگذاری امنیتی مردممحور در نظر گرفته شوند؟ 3. برای رویارویی با چالشها و تهدیدهای امنیتی در محیطهای امنیت ملی و بینالمللی ناپایدار چه درسهایی از الگوهای حکمرانی میتوان آموخت؟ در فرضیه اصلی استدلال میشود که حکمرانی خوب بخش امنیتی (با ویژگیهای مهم پرهیز از دولتمحوری، مشارکت معنادار همه کنشگران دولتی و غیردولتی، مسئولیتپذیری، پاسخگویی شفاف، اثربخشی دادگرانه و فراگیر) به موفقیت بیشتر در سیاستهای تأمین امنیت عمومی انسانمحور میانجامد. از تحلیل مقایسهای مطالعههای موردی در گزیدهای از پژوهشهای پیشین، و دادههای گردآوریشده بر پایه تازهترین افکارسنجیها و شاخصهای ادراک شهروندان از حکمرانی و امنیت برای درسآموزی از تجربه کشورهایی که حکمرانی خوب امنیتی را برگزیدهاند، استفاده میشود، و پیشنهادهای سیاستی مؤثری برای مبارزه با چالشهای امنیت عمومی مردم-محور ارائه میشوند.