رفتار کاریابی مبتنی بر تاثیر خودکارآمدی، بلوغ شغلی و میانجی گری نیمرخ ابعاد تصمیمگیری شغلی در زنان دانشجو
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه پژوهشی دانشگاه علوم انتظامی امین
2 دانش آموخته دکتری تخصصی مشاوره دانشگاه علامه طباطبایی (ره)
doi
10.48308/jcoc.2022.102014چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رفتار کاریابی مبتنی بر تاثیرخودکارآمدی، بلوغ شغلی و میانجی گری نیمرخ ابعاد تصمیمگیری شغلی در زنان دانشجو انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها، از نوع همبستگی در قالب مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان زن دانشگاه علامه طباطبایی(ره) که از میان آنان 200 نفر با روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه خودکارآمدی شرر(1982)، پرسشنامه بلوغ شغلی سوپر(1988)، پرسشنامههای تصمیمگیری شغلی گاتی (1996) و پرسشنامه رفتار کاریابی صالحی و عابدی(1384) استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS-22 وAMOS-22 تحلیل گردید. یافتهها: نتایج رابطه بین خودکارآمدی بر رفتار کاریابی برابر(75/6= t و 52/0=β) بود. همچنین رابطه بین تصمیمگیری شغلی بر رفتار کاریابی برابر(22/2= t و 18/0=β) بود. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها می توان نتیجه گرفت که خودکارآمدی اثر مستقیم بر رفتار کاریابی داشت اما خودکارآمدی از طریق نیمرخ ابعاد تصمیم گری شغلی به طور غیر مستقیم بر رفتار کاریابی اثر نداشت. تصمیمگیری شغلی بر رفتار کاریابی اثر مستقیم داشت. بلوغ شغلی به طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق نیمرخ ابعاد تصمیمگیری شغلی بر رفتار کاریابی اثر نداشت.