مقایسۀ اثربخشی مشاوره مسیر شغلی شناختی- اجتماعی و مشاوره مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سرزندگی و خود کارآمدی دانشآموزان دختر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اصفهان، واحد (خوراسگان)، اصفهان، ایران
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.48308/jcoc.2022.102056چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسۀ اثربخشی مشاوره مسیر شغلی شناختی- اجتماعی و مشاوره گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سرزندگی و خود کارآمدی در دانش آموزان دختر پایۀ نهم بود. روش: روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دو ماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر پایۀ نهم دورۀ اول متوسطه منطقه 2 شهر اصفهان (250 نفر) در پائیز 99-98 بودند که از میان آنها، از 3 مدرسه که به صورت تصادفی از بین مدارس انتخاب شده بودند، 60 نفر به صورت هدفمند بر مبنای ملاکهای ورود انتخاب و به سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل و هر گروه 20 نفر) گمارده شدند. از مقیاس سرزندگی (دهقانی زاده و حسین چاری، 1391) و خود کارآمدی (مک ایلروی و بانتینگ، 2001) برای سنجش متغیر وابسته در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری استفاده شد. مشاوره مسیر شغلی شناختی- اجتماعی و مشاوره گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد هر یک به مدت 6 جلسه 75 دقیقهای (شش هفته و هر هفته یک جلسه)، تحت مشاوره قرار گرفتند. دادهها از طریق محاسبۀ انحراف معیار و میانگین، تحلیل واریانس اندازههای تکرار شده و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شد. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که بین مشاوره مسیر شغلی شناختی- اجتماعی و مشاوره گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد با گروه کنترل در سرزندگی (01/0>p؛ 66/26=F) و خود کارآمدی (01/0>p؛ 58/9=F) تفاوت معنادار وجود دارد. بین اثربخشی مشاوره مسیر شغلی شناختی- اجتماعی و مشاوره مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سرزندگی و خود کارآمدی تفاوت معناداری به دست نیامد (05/0<p). نتیجهگیری: بر پایۀ یافتهها، میتوان از دو رویکرد مشاورهای مطالعۀ حاضر برای ارتقاء سرزندگی و خود کارآمدی دانشآموزان دختر پایۀ نهم متوسطه اول استفاده نمود.