نقش قوه مجریه در پیشگیری اجتماعی از جرم
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه قم
2 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی دانشگاه قم
doi
10.22106/jlj.2016.21936چکیده
پیشگیری از ارتکاب جرم همواره یکی از مهمترین دغدغههای نظامهای حقوقی بوده و در جهت نیل به این هدف، نظریات متفاوتی مطرح گردیده است. یکی از تقسیمبندیهای پیشگیری اجتماعی به دو گونه جامعهمدار و رشدمدار است که در جهت اصلاح ساختار شخصیتی افراد و همینطور اصلاح ساختارهای اجتماعی تلاش مینماید. اصل 156 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران امر پیشگیری از جرم را در زمره یکی از وظایف قوه قضاییه قرار داده است. با این حال، نظام عدالت کیفری تنها میتواند در پیشگیری کیفری مداخله نماید و به موجب وظایف پیشبینیشده برای دولت در اصول بیستوهشتم تا سیویکم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، تأمین رفاه اجتماعی و حذف بسترهای اجتماعی ارتکاب جرم در حیطه وظایف قوه مجریه قرار گرفته است. بنابراین، قوه مجریه با وظایفی که برای ارتقای سطح زندگی و رفاه اجتماعی افراد جامعه بر عهده دارد، در راستای کاهش شرایط اجتماعی ارتکاب جرم گام بر میدارد. تأمین زمینه آموزش و پرورش مناسب مطابق با اصل سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز از دیگر وظایف قوه مجریه است که بخشی از برنامه پیشگیری اجتماعی محسوب میگردد.
