اثربخشی رواندرمانی مثبتگرا مبتنی بر خیرباوری بر شادکامی و بهزیستی زنان نابارور
نویسندگان
1 استادیار گروه روان شناسی دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد-ایران.
2 استاد گروه روان شناسی دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد-ایران.
3 فوق لیسانس روان شناسی دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد-ایران.
doi
10.22038/mjms.2022.20139چکیده
مقدمه: ناباروری یکی از مشکلات شایع بشری است که آسیب های روانشناختی متعددی در پی دارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی رواندرمانی مثبتگرا مبتنی بر خیرباوری بر شادکامی و بهزیستی زنان نابارور انجام شده است.روش کار: طرح پژوهشی شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری مورد نظر زنان نابارور مراجعه کننده به کلینیکهای ناباروری سطح شهر مشهد در سال 99-1398 بودند. 26 نفر به روش نمونه گیری داوطلبانه انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش(N=13) و کنترل(N=13) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه شادکامی آکسفورد و پرسشنامه ﺑﻬﺰﯾﺴﺘﯽ است. پرسشنامهها قبل و بعد از مداخله و پس از یک ماه پیگیری تکمیل شد. داده های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی LSD مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: یافتهها نشان داد که شادکامی(01/0>p) و بهزیستی(01/0>p) گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری دارد، و این نتایج تا یک ماه پس از مداخله نیز تداوم یافته است(01/0>p).نتیجهگیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر میتوان گفت رواندرمانی مثبتگرا مبتنی بر خیرباوری بر شادکامی و بهزیستی زنان نابارور اثر مثبت و معنادار دارد و میتوان از آن در راستای افزایش شادکامی و بهزیستی زنان نابارور در مراکز تشخیص و درمان ناباروری بهره برد.