فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر فراشناخت (MCT) و ذهن اگاهی مبتنی بر شفقت به خود بر تاب آوری در برابر استرس پرستاران در همه گیری کووید -19 بود. روش: طرح پژوهش حاضر، یک طرح نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل، همراه با پیگیری سه ماهه بود. نمونه­ گیری تصادفی ساده بود که سپس به صورت قرعه­ کشی آزمودنی­ ها در 3 گروه تخصیص تصادفی گرفتند. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه پرستاران بیمارستان تامین اجتماعی شهرستان شهریار در سال1399 -1400بود. 60 نفر از پرستاران انتخاب شدند و در سه گروه به طور تصادفی جایگرین شدند. که شامل: 20 نفر برای برنامه آموزشی مبتنی بر فراشناخت، 20 نفر برای برنامه آموزشی مبتنی بر ذهن اگاهی مبتنی بر شفقت و 20 نفر برای گروه گواه است. از پرسشنامه تاب آوری در برابر استرس کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) برای گرد آوری داده ها استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ازمون تحلیل واریانس اندازه‌های مکرر امیخته و با استفاده از نرم افزار spss24 انجام شد و فرآیند اجرای پیگیری نیز بعد از گذشت سه ماه اجرا شد. یافته ­ها: نتایج در کل نشان داد که برنامه آموزشی مبتنی بر فراشناخت (MCT) و ذهن اگاهی مبتنی بر شفقت به خود، بر تاب آوری در برابر استرس پرستاران در همه گیری کووید -19 تاثیر دارد(05/0 ˂p) و تاثیر هر دو روش نیز نسبت به مرحله پیش آزمون پایدار بوده است(05/0 ˂p). همچنین مقایسه بین دو مداخله نشان داد که پایداری و اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر فراشناخت (MCT) بیشتر از ذهن اگاهی مبتنی بر شفقت می‌باشد(05/0 ˂p).