اثربخشی روش آیدنتیپلی بر بهبود توجه مشترک در کودکان اتیسم
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
4 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
doi
10.22038/mjms.2022.66798.3947چکیده
مقدمه: اختلال طیف اوتیسم، مهارتهای ارتباطی و پاسخ مناسب فرد به محیط بیرون را تحت تأثیر قرار میدهد. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی روش آیدنتیپلی بر بهبود توجه مشترک در کودکان اتیسم انجام شد.روش کار: پژوهش از نوع پژوهشهای مورد منفرد با طرح A-B و پیگیری بود. جامعه آماری این تحقیق کودکان دارایِ اختلال طیف اوتیسم مرکز توانبخشی شهر تهران بود. از آن جا که پژوهش، به دنبال موارد خاص و یا غیرمعمول بود، از روش نمونهگیری هدفمند استفاده شد. بر این اساس 3 کودک که به تشخیص روانپزشک اطفال و روانشناس کودک، علائم و نشانههای اختلال اوتیسم را داشتند، به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش آزمون تشخیص اوتیسم گیلیام (2006) و پروتکل آیدنتیپلی براساس رویکرد فیلیپس و بیوان (2007) بود. در پژوهش حاضر برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای تحلیل نمودار، شاخص تغییر پایا، معناداری بالینی، درصد بهبودی شاخصهای POD، PND و محاسبه محفظه ثبات روند و میانه استفاده شد.نتایج: نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که روش آیدنتیپلی بر بهبود توجه مشترک در کودکان اتیسم اثربخش بود. نتایج نشان داد که آیدنتیپلی به طور قابل توجهی موجب بهبود توجه مشترک کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم میشود.نتیجهگیری: با توجه به اثربخشی روش ایدنتی پلی بر کودکان اتیسم پیشنهاد میشود از این روش به عنوان روی-آوردی جدید و مکمل در حوزه آموزش و توانبخشی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم در کنار سایر درمان-های اصلی استفاده شود.