نقش واسطه‌ای تعالی‌یابی شغلی در رابطه بین انطباق‌پذیری مسیر شغلی با اشتیاق شغلی

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

doi
10.48308/jcoc.2021.100621
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش واسطه­ای تعالی­ یابی شغلی در رابطه بین انطباق­ پذیری مسیر شغلی با اشتیاق شغلی انجام شد. روش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری کارکنان بنیاد شهید و امور ایثارگران شهر تهران در سال 1398 بود. از این جامعه تعداد 282 نفر با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مقیاس انطباق­پذیری مسیر شغلی(ساویکاس، 2012)، پرسش­نامه تعالی­ یابی شغلی(اسلمپ و ولابرودریک،2013)، و مقیاس اشتیاق شغلی اترخت(اسکافلی و همکاران، 2002) گردآوری و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته­ ها: نتایج نشان داد اثر مستقیم انطباق ­پذیری مسیر شغلی بر تعالی­یابی شغلی(38/0=β، 01/0P< )، اثر مستقیم تعالی­ یابی شغلی بر اشتیاق شغلی(45/0=β، 01/0P<)، و اثر مستقیم انطباق­ پذیری مسیر شغلی بر اشتیاق شغلی(23/0=β، 01/0P< ) مثبت معنادار است. همچنین، نتایج نشان داد که نقش واسطه ­ای تعالی­یابی شغلی در در رابطه انطباق­ پذیری مسیر شغلی با اشتیاق شغلی (17/0 =β، 01/0P<) معنادار است. نتیجه ­گیری: بر اساس یافته­ ها، می­توان نتیجه گرفت که اگر سازمان­ فضای مطلوبی برای کارمندان ایجا کند، آنها می­توانند از طریق تعالی­ یابی شغلی،  انطابق­ پذیری مسیر شغلی را در محل کار ابراز کنند که این به نو به خود به افزایش اشتیاق شغلی منجر می­شود.