تأثیر فرهنگ سیاسی بریتانیا بر خروج از اتحادیه اروپا
نویسندگان
1 استاد گروه مطالعات منطقهای، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانش آموخته دکتری مطالعات منطقهای، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jpq.2021.273813.1007373چکیده
خستگی و آسیبهای ناشی از جنگهای جهانی، اروپا را بسان بیماری رو به مرگ تبدیل کرد، اما راه چاره بیدرنگ در تلاش برای همگرایی کشورهای دوست و دشمن اروپا در سازوکاری منطقهای جستوجو شد. اتحادیه اروپا بهعنوان نماد وحدت، همکاری و همگرایی با گرایشهای واگرایانه و گریز از مرکز روبهرو شده و برگزیت را میتوان نقطه اوج موج گرایشهای جداییطلبانه دانست که همگرایی اروپا را بیشازپیش به چالش کشیده است. نتیجه همهپرسی 23 ژوئن 2016 از انگلیسیها شوک بزرگی به اتحادیه اروپا وارد کرد. پیشبینی میشد که پرونده خروج بریتانیا از این اتحادیه، با تلاشهای دیوید کامرون و اخذ امتیازهای چهارگانه بسته شود، اما 52 درصد رأیدهندگان بریتانیایی با انتخاب برگزیت با پایان بخشیدن به عضویت 42 ساله کشور خود در اتحادیه اروپا موافقت کردند. در این زمینه پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که چگونه رویکردها و جهتگیریهای بریتانیا در برابر اتحادیه اروپا از فرهنگ سیاسی این کشور تأثیر پذیرفته و یا خواهد پذیرفت؟ برپایه این استدلال که فرهنگ سیاسی بهعنوان بخشی از هویت ملی و سیاسی کشورها، تعیینکننده تعریف و دیدگاههای ویژه آنان درباره منافع ملی است که به برساخت کنشگری ویژه در عرصه سیاست خارجی منجر میشود، در فرضیه پژوهشی بیان میشود که فرهنگ سیاسی بریتانیا به شکل محافظهکارانهای بر سیاست واگرایی آن از اتحادیه اروپا تأثیرگذار بوده است. برای تبیین پدیده برگزیت، و شناخت رابطه بین فرهنگ سیاسی و سیاست خارجی بریتانیا در برابر اتحادیه، از روش تحلیل رویدادهای تاریخی و سخنرانیهای برخی از مقامهای دولتی و نیز بررسی یافتههای همهپرسیها و نظرسنجیهای مرتبط با برگزیت، و از چارچوب نظری سازهانگاری استفاده شد. نوع فرهنگ و بهویژه فرهنگ سیاسی مردم بریتانیا در شکلگیری سیاست واگرایانه این کشور درباره اتحادیه تأثیر بسزایی داشت. با وجود برگزیت، این کشور همچنان در تلاش برای رسیدن به جایگاه یک قدرت بزرگ تأثیرگذار بر سیاست جهانی بوده است.