بررسی کارایی نظام آموزشی رشته حسابداری در سطح دانشگاههای ایران با استفاده از تکنیک تحلیل پوششی دادهها
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای حسابداری، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/acctgrev.2012.28801چکیده
بررسی و توجه به کارایی آموزش عالی حسابداری نقش حیاتی در موفقیت دنیای در حال توسعهی کسب و کار امروز دارد. به این منظور در این تحقیق کارایی20 دانشگاه دولتی در ایران با استفاده از روش تحلیل پوششی دادهها مورد بررسی قرار گرفت. در این روش تعاریف خاصی برای نهادهها و ستانده مدل الزامی است که از معیارهای AACSB جهت تعریف نهادهها و از نتایج آزمونهای کارشناسی ارشد دانشگاههای دولتی در اندازهگیری کارایی آموزش حسابداری به عنوان ستانده مدل استفاده شده است. مطابق نتایج حاصله، دانشگاههای مورد مطالعه در پرورش ستاندهی مدل موفق عمل کردهاند وآموزش حسابداری ارائه شده در برنامههای دوره کارشناسی در سیستم آموزش عالی ایران عموماً کارا بوده است. همچنین نتایج حاکی از آن است که دانشگاهها در سطوح دانشکده و گروههای آموزشی مشکلاتی دارند که مهمترین این مشکلات فقدان کارایی در استفاده از منابع است (با توجه به میزان بودجه و سطح کارایی مربوط به هر دانشگاه). از نقطه نظر منابع مورد استفاده کاراترین گروههای آموزشی حسابداری، دانشکدههای حسابداری و مدیریت و غیر کاراترین آنها دانشکدههای علوم انسانی هستند. به طور خلاصه میتوان این طور بیان کرد که در دانشگاههای مورد مطالعه،کمترین توجه به گروه آموزشی حسابداری به لحاظ کارایی در دانشکدههای علوم انسانی و بیشترین توجه به گروه آموزشی حسابداری در دانشکدههای حسابداری و مدیریت شده است.
