رابطه فناوری اطلاعات و ارتباطات بر بهرهوری سازمانی با نقش متغیر میانجی توانمندسازی و استرس شغلی(موردمطالعه: کارکنان دانشگاه شهید بهشتی)
نویسندگان
1 گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی ومهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران
2 گروه مدیریت فناوری اطلاعات، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران
3 گروه مدیریت فناوری اطلاعات، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.52547/jcoc.12.3.107چکیده
پژوهش حاضر باهدف تعیین رابطه فناوری اطلاعات و ارتباطات بر بهره وری سازمانی با میانجیگری توانمند سازی کارکنان و استرس شغلی (موردمطالعه: کارکنان دانشگاه شهید بهشتی) انجام شد. روش تحقیق توصیفی و از نوع همبستگی است. از جامعه آماری کارکنان دانشگاه شهید بهشتی که 1187 نفر بود؛ گروه نمونه مشتمل بر 272 نفر بهصورت تصادفی ساده انتخاب شدند. از مقیاس بهرهوری هرسی و گلداسمیت (1980)، استرس شغلی (مؤسسه سلامت و ایمنی انگلستان،1990) و توانمند سازی اسپریتزر (1995) جهت گردآوری داده ها استفاده شد. تجزیه وتحلیل دادهها با استفاده از روش معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد ICT به تنهایی و همچنین ICT با میانجیگری توانمندسازی موجب بهره وری سازمانی میشود. ICT با در نظر گرفتن عامل واسطهای استرس شغلی نیز موجب کاهش بهره وری سازمانی میشود پیشنهاد میشود به منظور افزایش بهره وری در سازمان مورد مطالعه سیستمهای پشتیبانی از تصمیمو سیستمهای اطلاعات اجراییایجاد و استفاده شود.