سیاستگذاری در توسعه سطوح ورزش همگانی، تربیتی و قهرمانی: یک نظریه دادهبنیاد
نویسندگان
1 دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
2 اداره آموزش و پرورش تبریز، تبریز، ایران
3 استادیار، دانشگاه بجنورد، گروه علوم ورزشی
doi
10.22089/smrj.2025.17072.4055چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل سیاستگذاری در توسعه سطوح ورزش همگانی، تربیتی و قهرمانی انجام شد. پژوهش از نوع کاربردی و کیفی مبتنی بر روش گرندد تئوری با رویکرد استراوس و کوربین بود. جامعه آماری پژوهش شامل اعضای هیئتعلمی دانشگاهها، مدیران ورزشی و مدیران و عوامل اجرایی دفتر توسعه ورزش همگانی وزارت ورزش بود که 16 نفر از آنان با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند و گلولهبرفی و با در نظر گرفتن اشباع نظری انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات از مصاحبه نیمهساختاریافته استفاده شد و در تجزیه و تحلیل دادهها، ابتدا ویژگیهای جمعیتشناختی شرکتکنندگان و پس از آن کدگذاری سه مرحلهای دادهها (باز، محوری و گزینشی) ارائه شد. در این پژوهش رفع ضعفها، اهمیت زیاد ورزش، نیاز به تغییر و جذابیت ورزش بهعنوان شرایط علی، عوامل مدیریتی بهعنوان شرایط زمینهای، عوامل اقتصادی، عوامل اجتماعی-فرهنگی و عوامل سیاسی بهعنوان شرایط مداخلهگر، سیاستهای توسعه ورزش ایران بهعنوان پدیده محوری، راهبردهای مدیریتی، راهبردهای اقتصادی، راهبردهای آموزشی و راهبردهای فرهنگی بهعنوان راهبردها و توسعه ورزش همگانی، توسعه ورزش تربیتی و توسعه ورزش قهرمانی بهعنوان پیامدهای سیاستگذاری در توسعه سطوح ورزش همگانی، تربیتی و قهرمانی شناسایی شدند. براساس نتایج، مسئولان و مدیران مربوط میتوانند در کنار توجه به عوامل مؤثر، با بهکارگیری راهبردهای مدیریتی، اقتصادی، آموزشی و فرهنگی موجب توسعه ورزش کشور در هر سه حوزه ورزش قهرمانی، همگانی و تربیتی شوند.
