تحلیلی بر اثربخشی سمن‌ها و خیریه‌ها در بهبود تاب‌آوری نیازمندان درمانی (موردمطالعه: مؤسسه مکسا)

نویسندگان
doi
10.22084/csr.2025.31223.2379
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی اثربخشی مؤسسه نیکوکاری کنترل سرطان ایرانیان (مکسا) در راستای بهبود تاب‌آوری نیازمندان درمانی در شهر اصفهان است. مطالعۀ حاضر با روش ترکیبی و با استفادۀ طرح اکتشافی متوالی اجرا شد. با توجه به برساخت اجتماعی تاب‌آوری و برای جلوگیری از تحمیل مفاهیم از پیش‌ساخته شده در سایر بسترهای فرهنگی، ابتدا مطالعه‌ای کیفی برای پی‌بردن به معنا و مفهوم تاب‌آوری با 10نفر از مددجویان درمانی مراجعه‌کننده به این مؤسسه صورت‌گرفت. این مددجویان درمانی از طبقات محروم و کم‌برخوردار شهر اصفهان بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند برای مصاحبه انتخاب شدند. در ادامه با اتکاء به مضامین به‌دست‌آمده، مطالعه‌ای کمی به‌صورت پیمایش حضوری درمیان 150نفر از مراجعه‌کنندگان اجرا شد. تاب‌آوری برای مددجویان موردمطالعه با مفاهیمی نظیر تلاش برای معناسازی بیماری، اتکاء به حمایت‌های اجتماعی، خوداتکائی، امیدواری و نگاه به آینده، اتکاء به امور معنوی، پذیرش و سازگاری مشخص می‌شود. به‌علاوه، ازنظر مددجویان خدمات ارائه‌شده به آن‌ها توسط مکسا مرکز تأثیر زیادی بر بهبود مؤلفه‌های تاب‌آوری‌شان داشته است. سمن‌ها و مؤسسات خیریۀ فعال در حوزۀ درمانی باید به‌طور مداوم به‌منظور افزایش پاسخ‌گویی و شفافیت و بهبود عملکرد، اثربخشی خدماتشان را ارزیابی کنند. در این‌راستا، در کنار توجه به درمان مددجویان می‌بایست به بهبود تاب‌آوری مددجویان و افزایش توانایی‌های فردی (روانی و جسمی) و اجتماعی آن‌ها برای سازگاری با بیماری و بهبود کیفیت زندگی‌ توجه داشته باشند.