آینده نگری عدم قطعیت های کلیدی استارتاپ های ورزشی در افق 1414

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدگان فارابی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدگان فارابی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه مدیریت راهبردی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

4 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدگان فارابی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22089/smrj.2024.15964.3964
چکیده

هدف این پژوهش، شناسایی عدم قطعیت‌های کلیدی در استارت‌آپ‌‌های ورزشی تا سال 1414 با رویکرد آینده‌نگری بود. این پژوهش برحسب هدف، کاربردی و به لحاظ راهبرد از نوع آمیخته (کیفی-کمّی) بود. در بخش کیفی، رویکرد پژوهش تحلیل محتوای کیفی و در بخش کمّی، دلفی فازی و آینده­نگری رهیافت تحلیل ساختاری بود. در بخش کیفی، مالکان و فعالان حوزه استارت‌آپ­های ورزشی و در بخش کمّی، کارشناسان و اساتید مشارکت­کنندگان در پژوهش را تشکیل دادند. در بخش کیفی، انتخاب مشارکت‌کنندگان با روش نمونه­گیری هدفمند انجام شد و مبتنی بر اشباع نظری با 15 نفر از آن­ها مصاحبه شد. در بخش کمّی نیز از روش نمونه­گیری هدفمند استفاده شد و برحسب معیارهای از پیش تعیین‌شده 10 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها در مطالعه کیفی مصاحبه نیمه­ساختاریافته و در بخش کمّی، پرسشنامه و ماتریس 36×36 بود. برای ارزیابی روایی و پایایی از راهبردهای قابلیت باورپذیری، انتقال­پذیری، تأییدپذیری، مطالعه حسابرسی فرایند و توافق درون‌موضوعی دو کدگذار استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده­ها نشان داد، رشد صنعت تجهیزات ورزشی، سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در استارت‌آپ‌ها، استفاده از فناوری‌های نوین در استارت‌آپ‌ها و افزایش رقابت در بازار صنعت ورزش به‌عنوان چهار عدم قطعیت کلیدی استارتاپ­های ورزشی در افق 1414 هستند. براساس این نتیجه می­توان گفت که چهار عامل مذکور مهم­ترین محرک­های تغییر در استارت‌آپ­های ورزشی هستند؛ ازاین‌رو استارت‌آپ­های ورزشی لازم است قبل از تدوین سیاست­ها و برنامه­هایشان روندهای این محرک­ها را رصد کرده و مبتنی بر تغییرات آن­ها اهداف خود را تنظیم کنند.