آینده نگری عدم قطعیت های کلیدی استارتاپ های ورزشی در افق 1414
نویسندگان
1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدگان فارابی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدگان فارابی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه مدیریت راهبردی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدگان فارابی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22089/smrj.2024.15964.3964چکیده
هدف این پژوهش، شناسایی عدم قطعیتهای کلیدی در استارتآپهای ورزشی تا سال 1414 با رویکرد آیندهنگری بود. این پژوهش برحسب هدف، کاربردی و به لحاظ راهبرد از نوع آمیخته (کیفی-کمّی) بود. در بخش کیفی، رویکرد پژوهش تحلیل محتوای کیفی و در بخش کمّی، دلفی فازی و آیندهنگری رهیافت تحلیل ساختاری بود. در بخش کیفی، مالکان و فعالان حوزه استارتآپهای ورزشی و در بخش کمّی، کارشناسان و اساتید مشارکتکنندگان در پژوهش را تشکیل دادند. در بخش کیفی، انتخاب مشارکتکنندگان با روش نمونهگیری هدفمند انجام شد و مبتنی بر اشباع نظری با 15 نفر از آنها مصاحبه شد. در بخش کمّی نیز از روش نمونهگیری هدفمند استفاده شد و برحسب معیارهای از پیش تعیینشده 10 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها در مطالعه کیفی مصاحبه نیمهساختاریافته و در بخش کمّی، پرسشنامه و ماتریس 36×36 بود. برای ارزیابی روایی و پایایی از راهبردهای قابلیت باورپذیری، انتقالپذیری، تأییدپذیری، مطالعه حسابرسی فرایند و توافق درونموضوعی دو کدگذار استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد، رشد صنعت تجهیزات ورزشی، سرمایهگذاری بخش خصوصی در استارتآپها، استفاده از فناوریهای نوین در استارتآپها و افزایش رقابت در بازار صنعت ورزش بهعنوان چهار عدم قطعیت کلیدی استارتاپهای ورزشی در افق 1414 هستند. براساس این نتیجه میتوان گفت که چهار عامل مذکور مهمترین محرکهای تغییر در استارتآپهای ورزشی هستند؛ ازاینرو استارتآپهای ورزشی لازم است قبل از تدوین سیاستها و برنامههایشان روندهای این محرکها را رصد کرده و مبتنی بر تغییرات آنها اهداف خود را تنظیم کنند.