بررسی میزان گرایش به خرافات و عوامل مؤثر بر آن در بین زنان شهر مریوان

نویسندگان
doi
10.22084/csr.2025.29005.2271
چکیده

هر از چند گاهی داستان‌هایی در مورد باورهای خرافی مانند نحسی عدد 13 می‌شنویم. هدف این مطالعه بررسی میزان گرایش به خرافات و عوامل مؤثر بر آن در بین زنان شهر مریوان است. جامعۀ آماری پژوهش حاضر تمامی زنان 18 تا 50 سال شهر مریوان هستند که با توجه به سرشماری عمومی 1395 ه‍.ش. و فرمول کوکران حجم نمونۀ 309 نفر برآورد گردید؛ از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای و در دسترس جهت جمع‌آوری داده‌ها در محلات شهر (دارسیران، بلچه‌سور و جنگل‌بانی) استفاده گردید. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه‌‌های گرایش به خرافات فروغی‌مقدم (1388)، از خودبیگانگی اجتماعی ملوین سیمن و پرسش‌نامۀ دین‌داری گلاک و استارک می‌باشد. یافته‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند که نتایج نشان داد 38/0 درصد واریانس مربوط به گرایش به خرافات توسط مؤلفۀ دین‌داری و 16/0 درصد توسط مؤلفۀ از خودبیگانگی اجتماعی تبیین می‌شود. بین دو گروه مستقل شاغل و غیر شاغل در گرایش به خرافات تفاوت معنی‌داری وجود دارد، رابطۀ بین سطح تحصیلات و گرایش به خرافات معنی‌دار نیست. بر این مبنا نتایج نشان می‌دهد که مؤلفه‌هایی هم‌چون ابعاد پیامدی و مناسکی دین‌داری می‌توانند پیش‌بینی‌کنندۀ خرافات باشند، هم‌چنین انزوا و تنفر در از خودبیگانگی اجتماعی به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده‌های خرافات هستند. هرچند که میزان تحصیلات ارتباطی با گرایش به خرافات ندارد با این وجود، افرادی که شاغل هستند کم‌تر به خرافات توجه دارند.