عدالت اجتماعی در توسعۀ شهری: بازخوانی طرح جامع شهر جدید پرند از منظر حق به شهر هانری لوفور
نویسندگان
1
2
doi
10.22084/csr.2025.30602.2346چکیده
شهرهای جدید بهعنوان یکی از راهبردهای اجرایی سیاست شهرسازی برای کاهش فشار بر شهرهای مادر و پاسخگویی به نیازهای جمعیتی در اوایل دهه ۱۳۷۰ ه.ش. ساخته شدند. با اینحال، طراحی و اجرای این شهرها بیشتر با چالشهایی در حوزه عدالت اجتماعی و فضایی روبهرو بوده است. شهر جدید پرند بهعنوان یکی از مهمترین این نمونهها، دارای مسائلی در زمینه توزیع خدمات، کیفیت زیرساختها و دسترسی عادلانه به امکانات شهری است. این مقاله طرح جامع شهر جدید پرند را از منظر نظریه حق به شهر هانری لوفور بازخوانی میکند. پرسش اصلی پژوهش بر واکاوی عدالت فضایی در تخصیص منابع شهری، کیفیت زیرساختها و میزان مشارکت شهروندان در فرآیندهای برنامهریزی متمرکز است. پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجامشده و از فنون کیفی برای تحلیل دادهها بهره گرفته است. یافتهها نشان میدهند که شکاف معناداری میان برنامهریزی شهری و نیازهای شهروندان وجود دارد که این مسئله به تشدید نابرابری فضایی منجر شده است. در پایان، بر اساس مبانی نظری لوفور، پیشنهاداتی برای تقویت رویکرد عدالتمحور در توسعه شهری پرند ارائه شده است.