شناسایی و رتبهبندی ریسکهای تعمیرات اساسی در صنعت پتروشیمی بااستفاده از روش ترکیبی دلفی و بهترین-بدترین فازی: مطالعه موردی شرکت پتروشیمی لردگان
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی صنایع، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار گروه مهندسی صنایع، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22084/ier.2025.29583.2175چکیده
پروژههای تعمیرات اساسی در صنعت پتروشیمی که شامل تجهیزات و تأسیسات سرمایهبر بسیاری هستند، همواره با ریسکهایی مواجهاند که عدم توجه به آنها میتواند منجر به خسارات مالی، انسانی و زیستمحیطی فراوانی شود. شناسایی و ارزیابی این ریسکها گامی مهم در جهت مدیریت صحیح و انجام اقدامات پیشگیرانه است. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و رتبهبندی ریسکهای تعمیرات اساسی در شرکت پتروشیمی لردگان است. بدینمنظور، ابتدا بااستفاده از مطالعات کتابخانهای و نظرات خبرگان، لیستی از ریسکهای تعمیرات اساسی تهیه شد. سپس با بهرهگیری از روش دلفی، 18 مورد از این ریسکها بهعنوان ریسکهای کلیدی در صنعت پتروشیمی لردگان شناسایی شدند و بااستفاده از روش بهترین-بدترین فازی و بااستفاده از نرمافزار لینگو مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشانداد که شاخص «تأخیر در تأمین تجهیزات نگهداری و تعمیر از خارج از کشور» با وزن 0.1144 بهعنوان مهمترین ریسک تعمیرات دراین صنعت بوده و شاخص «سوراخشدگی کف مخزن و نشت مواد» با وزن 0.0344 کمترین اهمیت را دارا میباشد.