چالشها، موانع و ساز وکارهای نظامهای بودجهریزی در آموزش عالی: مطالعهی موردی: دانشگاه تهران
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
3 دانشگاه تهران
doi
چکیده
بهمنظور بررسی « چالشها و راهکارهای رفتاری، معنایی و محیطی بودجه ریزی در نظام آموزش عالی «مطالعهی موردی:دانشگاه تهران» در کانون توجه قرار گرفت، روش پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی است و از آنجاکه اکتشافی به شمار میآید ، فاقد فرضیه و در بردارندهی سؤال است. ابزار مورد استفاده پرسشنامه است که در بین صاحبنظران و کارشناسان بودجه دانشگاه تهران، معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری توزیع شده است. برای تجزیه و تحلیل یافتهها از آمار توصیفی و استنتاجی استفاده شده است. نتایج بهدست آمده نشان میدهد که «بیشتر وقت مسئولان دانشگاه و دانشکدهها صرف چانهزنی، در زمان تخصیص اعتبار و اخذاعتبارات دریافتی است، چانهزنی برای دریافت اعتبار کارشناسان بودجه را به فعالیتهای سیاسی سوق میدهد» که چالش رفتاری به شمار میآید «عدم شفافیت و تضاد در قوانین بودجه کشور از جهت اصطلاحات، عبارات و تعدد قوانین مربوط» مهمترین مشکل معنایی در نظام بودجهریزی دانشگاه است، دیگر آنکه رعایت نکردن فصل کاری در ابلاغ تخصیص بودجههای عمرانی مهمترین مشکل محیطی آن است، که نظام بودجهریزی دانشگاه با آن مواجه است. مهمترین مشکل نیز عدم تخصیص کامل بودجه است.