مطالعۀ کیفی کارکرد خانواده در دوران کرونا؛ نمونۀ موردی شهر تهران
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه علوم پزشکی سبزوار
3
4 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22084/csr.2024.28250.2226چکیده
پژوهش حاضر بهدنبال بررسی این امر است که پس از پاندمی کرونا چگونه میتوان کارکرد نهاد خانواده در شهر تهران را صورتبندی کرد؟ همچنین این تحقیق با نگاهی اکتشافی به این پرسش پاسخ میدهد که پس از فراگیری پاندمی کرونا در شهر تهران چه تحولی در نگرش خانوادهها نسبت به کارکرد نهاد خانواده و بازاندیشی در عملکرد آن صورتگرفته است. روش این پژوهش کیفی بوده و در آن از تحلیل مضمونی بهره گرفته شده است. نمونهگیری بهصورت هدفمند و نظری انجامشده و دادهها ازطریق مصاحبههای نیمهساختاریافته جمعآوری شدهاند. تحلیل دادهها با استفاده از کدگذاری و تحلیل شبکۀ مضامین براون و کلارک صورتگرفته است. نتایج تحلیل نشان میدهد که پاندمی کرونا باعث سردرگمی، استرس، نگرانی و گسترش ضداطلاعات شده و خانوادهها به مکانی برای تبادل احساسات مختلف تبدیل شدهاند. با از بین رفتن مرزهای زندگی اجتماعی و استحالۀ نهادها در خانواده، فرصت بازاندیشی در کارکردهای خانواده ایجاد شده است. فضای مجازی نیز با فراهمکردن آموزشهای آنلاین، ارائه اطلاعات، ترندها و زمینهای برای ادامۀ کسبوکارها نقش مهمی در تغییر عادتهای گذشته خانوادههای ایرانی داشته است؛ بنابراین خانوادههای تهرانی در زمینههای مختلف، ازجمله: عاطفی، اقتصادی، سلامت، آموزش، قدرت، آداب و رسوم و اوقات فراغت تغییرات جدی را تجربه کردهاند و کرونا بهعنوان یک عامل تغییر بزرگ، باعث بازبینی و بازتعریف نقشها و وظایف خانوادهها در تهران شده است.