تحلیل جامعه‌شناختی پویایی جامعۀ شهری؛ براساس معنویت راهبردی کارآفرینان

نویسندگان
doi
10.22084/csr.2024.28432.2240
چکیده

این‌که پویایی شهری می‌تواند از چه ابعادی برخوردار باشد انگیزش مطالعاتی این پژوهش است. هدف آن است که با رویکردی متفاوت دیدگاهی مطرح نمود که چگونه می‌شود دینامیسم اجتماعی در فضای شهری را مورد تحلیل قرار داد. در این‌زمینه از توشۀ اطلاعات دو رسالۀ جامعه‌شناسی با اتخاذ روش تحلیل ثانویه استفاده شده است؛ این رساله‌ها با تلفیقی از روش‌های کمّی و کیفی در شهرهای تهران و اراک انجام شده؛ ولی براساس طرح مسألۀ پژوهش، نتیجه حاکی از آن است که زندگی شهری می‌تواند از فضای پویایی برخوردار باشد با توجه به ابعاد مهمی مانند: فرصت‌های متنوع جهت آسایش و سلامت اجتماعی، کاهش آسیب‌ها، ارتقاء بهداشت محیط‌زیست و... به‌علاوه شهر پویا، اتخاذ سیاست‌هایی را در «میدان فرهنگی» جامعه لازم دارد تا خود اجتماعی شهروندان به‌سمت ابراز مسئولیت، شایستگی‌ها و توانایی‌ها فعال بشود. در این عرصه از مشارکت کنشگران کارآفرین در عرصه‌های مختلف باید استفاده کرد. توسعۀ پویایی شهری را می‌‌‌توان فرآیندی دانست که تحت لوای خوداجتماعی، قادر به تحقق است. اگر خوداجتماعی شهروندان ارتقاء‌یابد، با افزایش سطح اعتمادسازی از طریق تفویض مسئولیت، حس تعلق و مشارکت‌شان نیز افزایش خواهد یافت. این فرآیند درنهایت از طریق ارتقاء سطح آگاهی به خود، افزایش عزت نفس، خودکارآمدی، اعتماد و تقویت پیوندهای درونی به رونق و پویش شهری می‌‌‌انجامد. پویایی خوداجتماعی شهروندی در پرتو نقش فعال کارآفرینانی است که درحقیقت از نوعی معنویت: باورها، ارزش‌ها و نگرشی غیرسنتی برخوردارند؛ و باور دارند خود نیز در میدان عینی روابط مدنی شهر عمل می‌کنند؛ از این‌رو مؤثر واقع‌شده و می‌توانند الگوسازی کنند.