مطالعۀ کیفی پیامدهای توانمندسازی زنان شهر کرمان

نویسندگان

1

2

3 دانشگاه آزاد اسلامی

4

doi
10.22084/csr.2024.29188.2281
چکیده

توانمندسازی زنان فرآیندی است که از دهۀ 1970م. ابتدا در ادبیات دانشگاهی و سپس در جوامع و گروه‌‌های مختلف موردتوجه قرار گرفت. فعالیت‌‌ها و برنامه‌‌های متعددی در دنیا و کشور ایران در جهت توانمندسازی زنان، به‌ویژه زنان سرپرست خانوار، زنان حاشیه‌‌ای، زنان دارای شرایط خاص و... انجام شده است که هدفشان علاوه‌بر توانمندشدن زنان، بهبود وضعیت زندگی آنان و خانواده‌‌هایشان بوده است. محوریت این برنامه‌‌ها عمدتاً توانمندسازی اقتصادی و مالی زنان و ایجاد کسب و کار برای آنان بوده است. این برنامه‌‌ها همواره در مرکز توجه سازمان‌‌های دولتی و مردم نهاد بوده، اما پیامدهای این برنامه‌‌ها از دیدگاه زنان کمتر موردتوجه قرار گرفته است؛ بنابراین پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش داده‌‌بنیاد انجام‌شده و هدف آن مطالعۀ کیفی پیامدهای توانمندسازی زنان شهر کرمان است. به‌منظور گردآوری داده‌‌ها از مصاحبۀ عمیق نیمه‌‌ساختاریافته استفاده شده و با 21 نفر از زنانی که در فرآیندهای توانمندسازی سازمان‌‌های دولتی و مردم‌‌نهاد شهر کرمان حضور داشته‌‌اند تا رسیدن به اشباع نظری مصاحبه انجام شده است. روش نمونه‌‌گیری علاوه‌بر نمونه‌‌گیری نظری، هدفمند و با حفظ حداکثر تنوع بوده است؛ سپس با استفاده از کدگذاری باز، محوری و گزینشی یافته‌‌های پژوهش استخراج گردید. مقولۀ هسته عبارت است از: بازآفرینی. هم‌چنین 18 مقولۀ فرعی و 5 مقولۀ اصلی به‌دست آمد که مقوله‌‌های اصلی همان پیامدهای توانمندسازی زنان شهر کرمان است که عبارتنداز: ارتقای فردی، مدیریت زندگی، شکوفایی مالی، رویارویی با دشواری‌‌ها، پیوستگی و آفرینشگری.