خانه و دانشگاه مجازی در میدان رخداد شیوع ویروس کویید-19: تنیدگی دو موقعیت ناهمگون

نویسندگان
doi
10.22084/csr.2024.26470.2122
چکیده

در ایران، با همه‌گیری ویروس کووید-19 ارتباطات روزمره و رودررو به‌هم ‌ریخت و به فضای مجازی انتقال یافت؛ هم‌چنین، درهای دانشگاه‌ هم به ناگه بسته شد و کلاس‌های مجازی به‌سرعت شروع به‌کار کرد. دانشجویان هرکدام در خانه‌های خود توسط لپ‌تاپ‌ها یا گوشی‌های موبایل به کلاس‌های مجازی وصل می‌شدند و پیوندی بین اندرونی‌ها و بیرونی ‌شکل گرفت. دوگانۀ اندرونی (روابط) و بیرون (ضوابط) در بعد از انقلاب 1357 به شاخصی مهم برای ضرورت رعایت ضوابط اسلامی در ملأعام و آزاد بودن نسبی در روابط اندرونی تبدیل شد. پس پیوندخوردن اندرونی به بیرونی موجب مجاورت ناهمگون و تداخل مناسبات اندرونی و بیرونی شد. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی کارکرد مجازی‌شدن دانشگاه و آمدن آن به درون خانه‌ها و پدید آمدن موقعیت ناآشنا و جدیدی است که از آن برآمد. این جستار از نوع پژوهش دیجیتالی با حضور میدان پژوهشگر در شبکۀ اجتماعی اینستاگرام است که محتواهای تولیدشده دربارۀ دانشگاه مجازی و پیوند آن با خانه جستجو شدند و در این‌میان، صفحۀ اینستاگرام یک استاد دانشگاه خوارزمی با توجه به تعداد بالای مخاطب‌هایی که در آن از تجربۀ زیستۀ پیوند دانشگاه مجازی و خانه نوشته‌ بودند به‌مثابه مطالعۀ موردی انتخاب شد. براساس نتایج تحلیل داده‌ها، در پیوند دانشگاه مجازی و خانه، فضای روابط آزاد اندرون و ضوابط اداری بیرونی بر یک‌دیگر تأثیر می‌گذاشتند که به‌واسطۀ کانال‌های ارتباطی دیداری، شنیداری، و صوتی تلاش می‌شد تا تأثیرات آن‌ها بر یک‌دیگر کنترل شوند.