مطالعۀ تأثیر بی‌سازمانی اجتماعی و اثربخشی جمعی ادراکی بر رفتارهای انحرافی

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی کرمان

2 دانشگاه تهران

3

doi
10.22084/csr.2023.27809.2203
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر بی‌سازمانی اجتماعی و اثربخشی جمعی ادراکی بر رفتارهای انحرافی در میان دانشجویان دانشگاه مازندران است. روش این پژوهش پیمایشی، شیوۀ نمونه‌گیری آن تصادفی طبقه‌ای متناسب با حجم می‌باشد. ابزار جمع‌آوری اطلاعات در پژوهش حاضر، پرسش‌نامه است، که نهایتاً 411 پرسش‌نامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان می‌دهد میزان رفتار انحرافی براساس گروه‌های سنی، مقطع تحصیلی، وضعیت تأهل، محل تولد و محل زندگی معنادار نیست. نتایج آزمون تحلیل مسیر نیز نشان می‌دهد که بین بی‌نظمی اجتماعی تصوری، بی‌نظمی فیزیکی تصوری و رفتار انحرافی رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد؛ هم‌چنین بین بی‌نظمی فیزیکی تصوری و ترس از جرم رابطۀ مثبت برقرار است؛ و بین ترس از جرم و اثربخشی جمعی رابطۀ معکوس و معناداری وجود دارد. بنابر یافته‌های به‌دست آمده، ادراک افراد از بی‌نظمی اجتماعی بر جرم اثرگذار است؛ به‌عبارتی، بی‌نظمی ترس از جرم را افزایش می‌دهد، که به نوبۀ خود کنترل اجتماعی / اثربخشی جمعی را کاهش می‌دهد و محله‌ها را در برابر تهاجم مجرمین و بزهکاران آسیب‌پذیر می‌کند. نتایج این پژوهش در حمایت از نظریۀ پنجره‌های شکسته، دلالت‌بر این دارد که بی‌نظمی تصوری، اثربخشی جمعی را کاهش می‌دهد که این به نوبۀ خود می‌تواند به‌طور غیرمستقیم موجب افزایش جرم شود.