نقش سرمایۀ فرهنگی بر سبک زندگی سلامت‌محور (موردمطالعه: شهروندان 20 تا 49سالۀ شهر دامغان)

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله

2

3

doi
10.22084/csr.2023.26680.2139
چکیده

هدف نوشتار حاضر رابطۀ بین سرمایۀ فرهنگی با سبک زندگی سلامت‌محور با تأکید بر نظریۀ بوردیو و کاکرهام است. ازنظر روش، رویکرد کمّی محور مبتنی‌بر راهبرد پیمایش (توصیفی-هم‌بستگی)،با تکیۀ ابزار پرسشنامۀ استانداردشده مبتنی‌بر طیف لیکرت (1 تا7) در بین شهروندان 20 تا 49 سالۀ شهر دامغان به تعداد 406 نفر به‌صورت نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی سادۀ تک‌مرحله‌ای در سطح محله‌های شهر دامغان یافته‌ها جمع‌آوری‌شده است.میزان آلفای کرونباخ کل پرسشنامه برابر (930/0) و میزان روایی همگرای کل برابر با (526/0) به‌دست‌ آمده است. مقدار ضریب پایایی متغیر سبک زندگی سلامت‌محور برابر (930/0) و مقدار روایی همگرای این متغیر (540/0) و برای متغیر سرمایۀ فرهنگی مقدار آلفا برابر با (793/0) و مقدار روایی همگرا (508/0) به‌دست آمده است. از نتایج آمار توصیفی و استنباطی مبتنی‌بر نرافزار Spss یافته‌ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. یافته‌های توصیفی حاکی است که میانگین‌های وضعیت سرمایۀ فرهنگی (52/4) و سبک زندگی سلامت‌محور (29/4) در بین شهروندان در حد متوسط روبه بالا بوده است و در بین مؤلفه‌های متغیرهای تحقیق مؤلفۀ روابط بین فردی (72/4) و مؤلفۀ سرمایۀ ضابطه‌مند (22/5) اهمیت بیشتری داشته است. نتایج هم‌بستگی پیرسون (588/0) رابطۀ بین متغیرهای اصلی را متوسط، مثبت و معنادار و همچنین رابطۀ مفروض بین مؤلفه‌های متغیر مستقل با متغیر وابسته هم متوسط و مثبت و معنادار بوده است. نتایج بتای رگرسیون حاکی است که سرمایۀ فرهنگی (535/0)، سرمایۀ عینیت‌یافته (336/0)، سرمایۀ تجسم‌یافته (231/0)، سرمایۀ ضابطه‌مند (201/0) به‌ترتیب همراه با مقدار ضریب هم‌بستگی (589/0) توانسته‌اند در حدود  33% از تغییرات سبک زندگی سلامت‌محور را تبیین کنند. درنهایت داشته‌های فرهنگی به‌عنوان کالایی محسوس‌یافته از عوامل تعیین‌کنندۀ بهره‌مندی فرصت‌های زندگی سالم و انتخاب اساسی عاملان در محدودۀ ساختاری سبک زندگی سلامت‌محور می‌تواند باشد.