چندفرهنگیگرایی در اندیشههای فلسفی و سیاسی: امکانی برای زندگی خوب
نویسندگان
1
2
doi
10.22084/csr.2023.27691.2195چکیده
چندفرهنگیگرایی موضوعی مهم در اندیشههای فلسفی و سیاسی معاصر است. این جریان فکری که در بسیاری از کشورهای غربی در عرصههای اجتماعی و سیاسی بهکار گرفته شده، ریشههای فکری قوی و پیشینۀ طولانی دارد. از آنجا که زیست مناسب سیاسی و اجتماعی هدف مهم جوامع مختلف بشری و نحلههای فکری متعدد است، پرسش محوری پژوهش این است که آیا چندفرهنگیگرایی امکان بهتری برای زندگی خوب فراهم میکند؟ پاسخ پژوهش این است که چندفرهنگیگرایی با تأکید بر نسبیت فرهنگ در عصر جهانیشدن و افزایش ارتباطات جهانی، امکان بهتری برای زیست همۀ انسانها فراهم میسازد و از قابلیتهای مفهومی مناسبی برخوردار است. برای بررسی این فرضیه با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و روش جمعآوری کتابخانهای، نخست تلاششده تا پیشینۀ فکری این جریان فکری از دورۀ باستان تا نحلههای فکری دورۀ مدرن روشن گردد و سپس سعیشده تا نشان داده شود که چرا بازتعریف چندفرهنگیگرایی در مقایسه با فایدهگرایی، چندگانگی فرهنگی، اندیشههای لیبرالی، اجتماعگرایی با تأکید بر شناسایی فرهنگها و زمینهسازی تبادل فرهنگی بدون ایجاد بحران هویت امکان بهتری برای زیست خوب اجتماعی و سیاسی برای میزبانان و مهاجران فراهم میسازد.