مطالعۀ نسلی تغییرات ارزشی در ایران (تحلیل ثانویۀ دادههای موج 4 و 7 پیمایش ارزشهای جهانی)
نویسندگان
1
doi
10.22084/csr.2022.24682.1996چکیده
مطالعۀ تغییر ارزشها و نگرشها در ایران در گذار نسلی دو دهۀ اخیر موضوع اصلی مقالۀ حاضر است. رویکرد نظری و مفهومی مقاله با استناد به نظریۀ پسانوسازی اینگلهارت، جهانیشدن فرهنگی و نظریۀ برساختگرایی اجتماعی صورتبندی شده است. از نظر روشی این مطالعه به شیوۀ اسنادی و تحلیل ثانویه انجام شده و با کاربرد مطالعۀ طولیِ نسلی، تغییرات ارزشی در جامعۀ ایران را براساس دادههای موج 4 و 7 پیمایش ارزشهای جهانی مورد سنجش قرار داده است. دادهها نشان میدهد در گذار نسلی 20 ساله در برخی موضوعات ارزشها و نگرشها تغییری نکرده و در برخی دیگر ما شاهد تفاوتهای نسلی هستیم؛ اگرچه این دگرگونی از یک الگوی عام تبعیت نمیکند. در گذشته موضوعی مانند «دوستان» و امروزه موضوعاتی چون «اوقات فراغت» و «سیاست» بیشتر اهمیت پیدا کرده است. همانگونه که نگرشهای جنسیتی برابرخواهانه، فرهنگ سیاسی دموکراتیک و گرایشهای لیبرالی در یک گروه نسلی دیده میشود، ارزشها و نگرشهای مردسالارانه، غیردموکراتیک و سوسیالیستی هم در همان نسل وجود دارد. با وجود این نشانههایی از وارونگی ارزشی نیز در این گذار نسلی هویداست.