عوامل بین فردی مؤثر بر بهزیستی کارکنان نوبت کار: ساخت و اعتباریابی مقیاس آسودگی بین فردی در محیط کار
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی دانشگاه اصفهان
2 عضو هیت علمی دانشگاه اصفهان
3 عضو هیت علمی دانشگاه شهید چمران
doi
چکیده
این پژوهش با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر بهزیستی کارکنان نوبتکار با تأکید بر آسودگی بین فردی در محیط کار انجام شد. این پژوهش توصیفی-همبستگی و از نوع مطالعات کاربردی است. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان نوبتکار یک شرکت صنعتی شهر اهواز در بهار سال 96 بود. دادههای مقدماتی از طریق نمونهگیری هدفمند و با انجام مصاحبه با 38 نفر از نوبتکاران با سابقه بیش از 10 سال جمعآوری شد. 48 گویه از میان دادههای حاصل از مصاحبه استخراج شد. روایی محتوایی فهرست گویه ها با استفاده از نظر متخصصان تأیید شد. جهت بررسی ساختار عاملی و روایی سازهی پرسشنامه یک نمونه 252 نفری به صورت تصادفی طبقه ای انتخاب و پرسشنامه بین آنها توزیع شد. دادههای این مرحله با استفاده از روشهای آماری تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. پایایی از طریق آلفای کرونباخ860/0 بدست آمد. یافتههای حاصل از تحلیل عاملی اکتشافی منجر به شناسایی 9 عامل شامل همدلی سرپرست، تصمیم گیری عادلانه، تناسب انتظارات، بازشناسی، مسئولیت و مهارت همکار، ارتباط شفاف، استقلال در زمانبندی کار و حمایت تخصصی سرپرست گردید. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مدل طراحی شده عوامل در محیط صنعتی قابل برازش و کاربرد میباشد.