عوامل بین فردی مؤثر بر بهزیستی کارکنان نوبت کار: ساخت و اعتباریابی مقیاس آسودگی بین فردی در محیط کار

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روانشناسی دانشگاه اصفهان

2 عضو هیت علمی دانشگاه اصفهان

3 عضو هیت علمی دانشگاه شهید چمران

doi
چکیده

این پژوهش با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر بهزیستی کارکنان نوبت­کار با تأکید بر آسودگی بین فردی در محیط کار انجام شد. این پژوهش توصیفی-همبستگی و از نوع مطالعات کاربردی است. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان نوبت­کار یک شرکت صنعتی شهر اهواز در بهار سال  96 بود. داده­های مقدماتی از طریق نمونه­گیری هدفمند و با انجام مصاحبه با 38 نفر از نوبت­کاران با سابقه بیش از 10 سال جمع­آوری شد. 48 گویه از میان داده­های حاصل از مصاحبه استخراج شد. روایی محتوایی فهرست گویه ها با استفاده از نظر متخصصان تأیید شد. جهت بررسی ساختار عاملی و روایی سازه­ی پرسشنامه یک نمونه 252 نفری به صورت تصادفی طبقه ای انتخاب و پرسشنامه بین آنها توزیع شد. داده­های این مرحله با استفاده از روش­های آماری تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. پایایی از طریق آلفای کرونباخ860/0 بدست آمد. یافته­های حاصل از تحلیل عاملی اکتشافی منجر به شناسایی 9 عامل شامل همدلی سرپرست، تصمیم گیری عادلانه، تناسب انتظارات، بازشناسی، مسئولیت و مهارت همکار، ارتباط شفاف، استقلال در زمانبندی کار و حمایت تخصصی سرپرست گردید. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مدل طراحی شده عوامل در محیط صنعتی قابل برازش و کاربرد می­باشد.