.طراحی مدل بهینه انعطاف پذیری منابع انسانی در سازمان تأمین اجتماعی به روش استنتاج فازی
نویسندگان
1 گروه مدیریت، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران
2 گروه مدیریت، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران
3 گروه برنامه ریزی علوم تربیتی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران
4 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران
doi
چکیده
چکیده هدف: هدف این پژوهش طراحی مدل بهینه انعطافپذیری منابع انسانی در سازمان تأمین اجتماعی به روش استنتاج فازی میباشد. پژوهش حاضر بهصورت پژوهش ترکیبی (کیفی- کمّی) انجامشده است. روش: بر این اساس در بخش اول تحقیق بهمنظور ارایه مدلی جامع از انعطافپذیری منابع انسانی، از روش پژوهشی کیفی فراترکیب سندلوسکی و باروسو (2007) استفادهشده است. یافتهها: بدین ترتیب که بعد از شناسایی مقولات، مفاهیم و کدهای انعطافپذیری منابع انسانی، مدل مفهومی اولیه تحقیق شکل گرفت. در بخش دوم پژوهش بهمنظور ارایه ترکیب مطلوب مؤلفههای مدل بهگونهای که بتوان انعطافپذیری منابع انسانی را بهینه نمود از روش مدلسازی ریاضی (سیستم خبره فازی) استفاده گردید. جامعه آماری پژوهش در مرحله مدلسازی ریاضی متشکل از خبرگان دانشگاهی و مدیران سازمان تأمین اجتماعی به تعداد 20 نفر میباشد. نتیجه: نتایج بخش اول تحقیق نشان میدهد که مدل مفهومی اولیه تحقیق با استفاده از روش فراترکیب، متشکل از شش بعد اصلی، 8 مؤلفه و 21 کد (شاخص) میباشد. همچنین نتایج بخش دوم تحقیق نشان میدهد که اگر کارکنان سازمان تأمین اجتماعی؛ 1/11 درصد به بعد انعطافپذیری وظیفهای، 3/12 درصد به بعد انعطافپذیری ارتباطی، 6/34 درصد به بعد انعطافپذیری مهارتی، 5/31 درصد به بعد انعطافپذیری رفتاری، 8/3 درصد به بعد انعطافپذیری شناختی و 4/6 درصد به بعد انعطافپذیری اخلاقی توجه و تمرکز نمایند آنگاه انعطافپذیری منابع انسانی آنها به میزان 9/60 درصد بهینه میشود.