عوامل اجتماعی مرتبط با خودشیءانگاری دختران در باشگاههای ورزشی شهر کرمان
نویسندگان
1 دانشیار گروه جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
2 دانشآموخته کارشناسیارشد جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22034/jscc.2022.18876.1043چکیده
زمینه و هدف: خودشیءانگاری پدیدهای روانی- اجتماعی است که از ایدهآلهای زیبایی و تغییرات روزمره آن متأثر است و به موجب آن، دختران جوان ظاهر فیزیکی، زیبایی و جذابیت جنسی خود را از منظر دیگری بر مبنای معیارها و استانداردهای فرهنگ جنسیتی ارزیابی میکنند. بر همین مبنا، هدف این پژوهش بررسی عوامل اجتماعی مرتبط با خودشیءانگاری دختران جوان شهر کرمان است. روش و دادهها: دادههای تحقیق حاضر با استفاده از تکنیک پیمایش گردآوری شده است. جامعه پژوهش را تمامی دختران جوان 18 تا 35 ساله شهر کرمان تشکیل دادهاند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، 300 نفر و با استفاده از شیوه نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. یافتهها: نتایج تحقیق نشان داد رابطه بین متغیرهای خودشیفتگی، کلیشههای جنسیتی، خانواده و خودشیءانگاری از نظر آماری معنادار و مستقیم است (P<0.05). طبق نتایج تحلیل مسیر، متغیر خودشیءانگاری با ضریب تأثیر کل 43 صدم از کلیشههای جنسیتی و 29 صدم از خودشیفتگی دختران، تأثیرپذیر بود. بحث و نتیجهگیری: برپایه نتایج، کلیشههای جنسیتی، الگوهای ارتباط خانوادگی و خودشیفتگی از جمله عوامل اجتماعی تأثیرگذار بر افزایش خودشیءانگاری دختران کرمانی است. پیام اصلی: تعابیر سنتی وقتی با فشارهای خانوادگی و خودشیفتگی روانی همسو میشود سبب میگردد دختران با خود همانند یک شیء رفتار کنند، پیوسته بدن خود را پایش کنند و نگاه تأیید دیگران را دنبال کنند. پیشنهاد میگردد برنامههای فرهنگی و آموزشی لازم در سطح دانشگاهها، مدارس و رسانهها برای مقابله و رفع کلیشههای جنسیتی، خودشیفتگی و تقویت خودباوری و خودکارآمدی دختران در راستای کاهش آسیبهای ناشی از خودشیءانگاری افزایش یابد.