بحرانهای پاندمیک(بیماریهای همهگیر) و سیاست: فرصتها و تهدیدات پساکرونایی (کووید 19) در ایران
نویسندگان
1 استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیراز
doi
10.22059/jpq.2021.308682.1007649چکیده
مسئلۀ محوری این مقاله بررسی رابطۀ پاندمیها و سیاست با تأکید بر پاندمی کروناویروس و تبدیل آن به بحران و سپس رویداد در ایران و پیامدهای سیاسی و امنیتی آن است. در پاسخ به پرسش آثار سیاسی و امنیتی پاندمیها در ایران با تأکید بر بحران کرونا چیست؟ این فرضیه مطرح میشود که پاندمیهای تاریخ ایران، با ایجاد بحرانهایی در سیاست، برخی به رویداد تبدیل شده و ضمن ایجاد آنتروپی محیطی به تغییراتی در ایران منجر شدهاند. هرچند هیچکدام هنوز برههای سرنوشتساز را رقم نزدهاند، اما در صورت بیتوجهی، ممکن است تهدیدات فاجعهگونهای را برای یک کشور رقم بزنند. کرونا نیز بهسبب شرایط خاص ایران و تقارن نامیمون آن با فشارهای جهانی و بحران ناکارامدی و چالشهای هویتی و گذار قدرت، فرصتی برای اصلاح و گذر نهادی، همبستگی ملی و پذیرش مشارکت مردمی و بهسازیهای فقهی است، اما اگر اهمیت مسئله درک نشود، موقعیتی مغاکگونه (ترومای تمدنی) در انتظار ایران است. روش تحقیق، کیفی و از نوع مطالعات اسنادی با رویکرد تبیینی برای فهم دگرگونیهای تاریخی-سیاسی است.