بررسی تطبیقی نقش حس ‌دلبستگی به مکان در ارتقای تاب‌آوری اجتماعی (نمونه‌های مورد مطالعه: آقاجانی بیگ، متخصصین و حصار امام شهر همدان)*

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی قزوین

2 دانشگاه علوم پزشکی ایلام

3

doi
10.22084/csr.2019.15171.1413
چکیده

امروزه جوامع و افراد به‌صورت فزاینده­ای آسیب­پذیرتر شده و ریسک­ها نیز افزایش یافته­اند. لذا تلاش برای بازگشت سریع به شرایط اولیه، تاب­آوری را بیش‌ازپیش حائز اهمیت می­کند. از طرفی سیر تحولات درگذر زمان نشان می­دهد که در گذشته، بشر علیرغم مشکلات و محدودیت­هایی که با آن موجه بوده است، با تعلق‌خاطر و دلبستگی به مکان، زمینه­های مشارکت جمعی، مسئولیت­پذیری و فداکاری برای مکان را فراهم می­ساخته است. این پژوهش از نوع کاربردی است که با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به شناسایی شاخص­ها و عوامل مؤثر بر تاب­آوری­اجتماعی و حس­دلبستگی به مکان و ارزیابی میزان آن‌ها در سه محله (از بافت فرسوده، غیررسمی و بافت جدید) شهر همدان می­پردازد. در این پژوهش ابتدا از طریق مطالعات کتابخانه­ای، شاخص­ها و عوامل مؤثر حس دلبستگی به مکان و تاب­آوری­اجتماعی­، استخراج شدند و با تدوین و توزیع پرسشنامه، به‌منظور بررسی رابطه حس­دلبستگی به مکان و تاب­آوری اجتماعی از مدل‌سازی معادلات ساختاری توسط نرم­افزار AMOS16 و SPSS18 استفاده شد که نتیجه حاکی از این است که بین دو متغیر مذکور، رابطه علیّ و مستقیم وجود دارد؛ ضریب تأثیر آن در محله آقاجانی­بیگ، 88/0؛ در حصار امام، 74/0 و در متخصصین برابر با 77/0 می­باشد بدین ترتیب میزان تأثیر حس­دلبستگی به مکان در تاب­آوری اجتماعی محلات شهری متفاوت است که این ارتباط در محله آقاجانی بیگ، بیشتر از دو محله دیگر است.