بررسی تطبیقی نقش حس دلبستگی به مکان در ارتقای تابآوری اجتماعی (نمونههای مورد مطالعه: آقاجانی بیگ، متخصصین و حصار امام شهر همدان)*
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی قزوین
2 دانشگاه علوم پزشکی ایلام
3
doi
10.22084/csr.2019.15171.1413چکیده
امروزه جوامع و افراد بهصورت فزایندهای آسیبپذیرتر شده و ریسکها نیز افزایش یافتهاند. لذا تلاش برای بازگشت سریع به شرایط اولیه، تابآوری را بیشازپیش حائز اهمیت میکند. از طرفی سیر تحولات درگذر زمان نشان میدهد که در گذشته، بشر علیرغم مشکلات و محدودیتهایی که با آن موجه بوده است، با تعلقخاطر و دلبستگی به مکان، زمینههای مشارکت جمعی، مسئولیتپذیری و فداکاری برای مکان را فراهم میساخته است. این پژوهش از نوع کاربردی است که با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به شناسایی شاخصها و عوامل مؤثر بر تابآوریاجتماعی و حسدلبستگی به مکان و ارزیابی میزان آنها در سه محله (از بافت فرسوده، غیررسمی و بافت جدید) شهر همدان میپردازد. در این پژوهش ابتدا از طریق مطالعات کتابخانهای، شاخصها و عوامل مؤثر حس دلبستگی به مکان و تابآوریاجتماعی، استخراج شدند و با تدوین و توزیع پرسشنامه، بهمنظور بررسی رابطه حسدلبستگی به مکان و تابآوری اجتماعی از مدلسازی معادلات ساختاری توسط نرمافزار AMOS16 و SPSS18 استفاده شد که نتیجه حاکی از این است که بین دو متغیر مذکور، رابطه علیّ و مستقیم وجود دارد؛ ضریب تأثیر آن در محله آقاجانیبیگ، 88/0؛ در حصار امام، 74/0 و در متخصصین برابر با 77/0 میباشد بدین ترتیب میزان تأثیر حسدلبستگی به مکان در تابآوری اجتماعی محلات شهری متفاوت است که این ارتباط در محله آقاجانی بیگ، بیشتر از دو محله دیگر است.