تبیین جامعهشناختی وضعیت اعتماد اجتماعی و عوامل مؤثر بر آن (موردمطالعه: شهر دهدشت)
نویسندگان
1
2
doi
10.22084/csr.2019.17187.1532چکیده
اعتماد اجتماعی بهعنوان یکی از اساسیترین مسائلی که جوامع امروز با آن دستوپنجه نرم میکنند، شالودهی روابط اجتماعی است و در ادبیات علوم اجتماعی در قالب ابعادی چون «اعتماد بنیادی»، «اعتماد بینشخصی»، «اعتماد تعمیمیافته» و « اعتماد نهادی» موردبحث و بررسی قرار گرفته است. در این سنخشناسی میتوان گفت ابعادی چون اعتماد بین شخصی بیشتر در جوامع سنتی غالب میباشد، درحالیکه، اعتماد تعمیمیافته و اعتماد نهادی از ملزومات جوامع مدرن است. در پژوهش حاضر که با استفاده از روش تحقیق کمی و شیوه پیمایش با ابزار پرسشنامه انجام شده است وضعیت اعتماد اجتماعی و عوامل مؤثر بر آن در شهر دهدشت(بهعنوان شهری در حال گذار) بررسی شده است. تعداد نمونهاین تحقیق 382 نفر بوده که بهصورت نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انجام شده است. نتایج حاصل از تحقیق که با استفاده از مدلسازی معادله ساختاری بهدستآمده است، نشان میدهد که در مجموع اعتماد اجتماعی پایینتر از حد متوسط است و اعتماد بینشخصیِ افراد از اعتماد تعمیمیافته و اعتماد نهادی بالاتر است. همچنین، یافتههای استنباطی نشان میدهد مشارکت اجتماعی تأثیر مثبت و معنیداری بر اعتماد اجتماعی دارد درحالیکه، احساس آنومی و احساس محرومیت تأثیر معکوس و معنیداری بر اعتماد اجتماعی نشان دادهاند. همچنین، اگرچه پایگاه ذهنی بهصورت مستقیم بر اعتماد اجتماعی تأثیر معنیداری نداشته است، بهصورت غیرمستقیم و از طریق احساس محرومیت تأثیر مثبت و معنیداری بر اعتماد اجتماعی نشان داده است.