بررسی رابطه احساس محرومیت نسبی و بزهکاری نوجوانان (مطالعه تطبیقی دانشآموزان مقطع متوسطه شهرهای خرمآباد و یزد)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه
2
doi
10.22084/csr.2018.15019.1407چکیده
این مقاله به بررسی رابطه احساس محرومیت نسبی و بزهکاری در بین دانشآموزان مقطع متوسطه شهرهای خرمآباد و یزد میپردازد و درصدد بررسی مکانیسمهای تأثیرگذار احساس محرومیت نسبی بر بزهکاری نوجوانان است. چارچوب مفهومی این تحقیق شامل دیدگاه ساختارگرایی اجتماعی، دیدگاه فرآیندهای اجتماعی و دیدگاه تضاد است. برای این منظور با استفاده از روش پیمایش 402 نفر از دانشآموزان سال اول و سوم دبیرستانهای (دوره متوسطه دوم) شهرهای خرمآباد و یزد در سال تحصیلی 96-1395 به شیوه نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای مورد ارزیابی قرار گرفتهاند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران بهدستآمده و ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بوده است. میزان پایایی پرسشها با ضریب آلفای کرونباخ تعیین شده است و اعتبار تحقیق از نوع اعتبار محتوایی است. دادههای بهدستآمده با استفاده از نرمافزارهایSpss و Amos مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتهاند. نتایج آزمون همبستگی نشان میدهد که متغیرهای احساس محرومیت نسبی و بزهکاری بین پاسخگویان شهر یزد رابطه معناداری داشته است. درصورتیکه این رابطه در بین پاسخگویان شهر خرمآباد غیر معنادار بوده است. همچنین نتایج حاصل از رگرسیون نشان داده است متغیرهای غضب اخلاقی و آنومی بیشترین تأثیر را در تبیین متغیر بزهکاری در میان پاسخگویان شهر خرمآباد و یزد داشتهاند. بهطوریکه بهترتیب 7/33 درصد و 9/42 درصد از تغییرات متغیر میزان بزهکاری را به تفکیک هر شهر مورد تبیین قرار دادهاند.