اصلاحات سیاسی و امکان وقوع و تکرارپذیری رخداد اجتماعی دیگر در ایران (با تأکید بر رخداد دوم خرداد)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی واحد تهران- ایران
2 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی واحد تهران- ایران
doi
10.22059/jpq.2020.289833.1007503چکیده
ایده و امید به تغییر وضع موجود و ایجاد سبک بهتر زیستن از جمله مهمترین مؤلفههای شکلگیری جنبش اجتماعی است. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که در ایران پساانقلاب نیز بهدلیل تحولات کیفی عرصۀ سیاسی و اجتماعی که در این پژوهش در چارچوب روی کار آمدن رویکرد اصلاحات سیاسی قابل بحث و بررسی است، زمینه را برای افزایش نوعی خودآگاهی عمومی همراه کرد. آغاز مسیر اصلاحات توأمان با تأثیراتی همچون شکلگیری سیاست تفاوت، باور به جامعهپذیری نوین و بارور شدن فضای انتقاد بود. تأثیراتی که اگرچه با فراز و نشیبهایی همراه بود، ولکن توانست در دورۀ بعد از خود تغییراتی مؤثر در حوزۀ اجتماعی پدید آورد. سؤال اصلی که دغدغۀ فکری پژوهشگر را شکل داده، این است که با علم به تأثیرپذیری جامعه از رویکرد اصلاحات در عرصۀ سیاسی، آیا در حال حاضر کشور ایران پقابلیت تکرارپذیری رخداد دیگری همچون رخداد اصلاحی دوم خرداد را در خود دارد؟ در پاسخ به پرسش مذکور، باید گفت که رویکرد اصلاحطلبی بهعنوان چارچوب کلی پژوهش درنظر گرفته شده و در این زاویه به پرسش اصلی پژوهش پاسخ داده شده است.