نسبت امر اجتماعی و امر طبیعی؛ همزیستی یا تقابل

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی

doi
10.22084/csr.2017.14042.1341
چکیده

پژوهش حاضر با در نظر گرفتن مسأله نسبت امر اجتماعی با امر طبیعی به‌طور عام و نسبت نظام معیشتی با محیط­زیست به‌طور خاص، در پی فهم فرآیندهای همزیستی و تقابل این دو در بستر زندگی روزمره اجتماعات محلی است. در این زمینه با اتخاذ رویکرد پدیدارشناسانه و با انجام مصاحبه­های عمیق و بحث­های گروهی متمرکز، تجربه زیست کنشگران محلی از تعامل انسان با طبیعت بر مبنای مفهوم «کار» مورد پرسش قرار گرفته است. یافته­ها حاکی از آن است که نسبت امر اجتماعی و امر طبیعی در بستر زندگی روزمره سه رویکرد «همزیستی، تعامل بهره­بردارانه و تقابل» را در پی داشته است. این فرآیند به­گونه­ای رخ داده است که امروزه تأمین معیشت بیشترین فشار را بر طبیعت وارد می­کند و این تقابل بیشتر از هر زمان دیگری نمود پیدا کرده است. بنابراین توصیه می­شود؛ با آگاهی­دهی و جامعه­پذیری زیستی کنشگران اجتماعی، استفاده و مراقبت از طبیعت را با توجه به شاخص­های الگوی معیشت پایدار، به­عنوان یک خواسته و اراده جمعی تبدیل شود؛ به‌طوری­که اقدام جمعی و مسؤولیت­پذیر از سوی همه افراد و نهادها، عامل پاسداری از محیط‌زیست تلقی شود؛ زیرا اقدام یک­جانبه دولت و نهادهای مربوطه چندان کارآمد نیست و یا در بدترین حالت، نتیجه‌ی معکوس و منفی خواهد داشت.