نسبت امر اجتماعی و امر طبیعی؛ همزیستی یا تقابل
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی
doi
10.22084/csr.2017.14042.1341چکیده
پژوهش حاضر با در نظر گرفتن مسأله نسبت امر اجتماعی با امر طبیعی بهطور عام و نسبت نظام معیشتی با محیطزیست بهطور خاص، در پی فهم فرآیندهای همزیستی و تقابل این دو در بستر زندگی روزمره اجتماعات محلی است. در این زمینه با اتخاذ رویکرد پدیدارشناسانه و با انجام مصاحبههای عمیق و بحثهای گروهی متمرکز، تجربه زیست کنشگران محلی از تعامل انسان با طبیعت بر مبنای مفهوم «کار» مورد پرسش قرار گرفته است. یافتهها حاکی از آن است که نسبت امر اجتماعی و امر طبیعی در بستر زندگی روزمره سه رویکرد «همزیستی، تعامل بهرهبردارانه و تقابل» را در پی داشته است. این فرآیند بهگونهای رخ داده است که امروزه تأمین معیشت بیشترین فشار را بر طبیعت وارد میکند و این تقابل بیشتر از هر زمان دیگری نمود پیدا کرده است. بنابراین توصیه میشود؛ با آگاهیدهی و جامعهپذیری زیستی کنشگران اجتماعی، استفاده و مراقبت از طبیعت را با توجه به شاخصهای الگوی معیشت پایدار، بهعنوان یک خواسته و اراده جمعی تبدیل شود؛ بهطوریکه اقدام جمعی و مسؤولیتپذیر از سوی همه افراد و نهادها، عامل پاسداری از محیطزیست تلقی شود؛ زیرا اقدام یکجانبه دولت و نهادهای مربوطه چندان کارآمد نیست و یا در بدترین حالت، نتیجهی معکوس و منفی خواهد داشت.