بررسی تأثیر دین‌داری بر تجربه احساس شرم و حیای شهروندان (مطالعه موردی: شهروندان 15 سال به بالای شهر اصفهان)

doi
10.22084/csr.2017.13414.1296
چکیده

هدف این مقاله شناخت رابطه دین­داری با تجربه احساس شرم و حیای شهروندان است، دین­داری با چهار شاخص «اعتقادی، مناسکی، عاطفی و پیامدی» به عنوان متغیر مستقل پژوهش و تجربه احساس شرم با شاخص‌های، حس شرم و حیای فردی شامل «بازدارندگی، حیای درونی و شرم بیرونی» و حس شرم و حیای اجتماعی شامل «ترسِ از دست دادنِ اعتبار اجتماعی» متغیر وابسته تحقیق می­باشند؛ و پاسخ به این سؤال است که: آیا دین­داری شهروندان بر تجربه احساس شرم و حیای آن­ها تأثیر دارد؟ اگر اثر و رابطه­ای وجود دارد تبیین اجتماعی و جامعه‌شناختی آن چگونه خواهد بود؟ جامعه آماری پژوهش حاضر، شهروندان 15 سال به بالای شهر اصفهان است و نمونه آماری آن، تعداد 388 نفر، معین شد و با استفاده از نظریات جامعه‌شناسان و دیگر نظریه‌پردازان اقدام به طراحی و تدوین پرسشنامه و توزیع و جمع­آوری آن بین افراد نمونه آماری گردید، برای تجزیه‌وتحلیل اطلاعات نیز از نرم‌افزار spss و جهت بررسی تأثیرپذیری متغیر تجربه حس شرم و حیا از دین­داری، از رابطه همبستگی استفاده شد، نتایج تحقیق نشان می­دهد بین دین­داری و هم­چنین هر یک از ابعاد چهارگانه آن با میزان حس شرم و حیای شهروندان رابطه معناداری وجود دارد. لذا پیشنهادِ اقدام، برای تقویت دین­داری و مؤلفه­های آن، جهت ارتقای اخلاق اجتماعی می­گردد.