خدماترسانی و کیفیت زندگی جانبازان (مطالعه موردی: استان کرمانشاه)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه
2 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
3 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22084/csr.2018.13551.1308چکیده
این مقاله به بررسی نحوهی خدماترسانی و تأثیر آن بر کیفیت زندگی جانبازان در استان کرمانشاه میپردازد. مبانی نظری آن مبتنی بر ادبیات کیفیت زندگی است. روش پژوهش پیمایشی و تکنیک گردآوری داده، پرسشنامه است. جامعهی آماری شامل جانبازان بالای 25 درصد استان کرمانشاه است. حجم نمونه از طریق فرمول کوکران و تعداد 368 نفر انتخاب شده است. نتایج نشان میدهد: خدماترسانی در حوزههای ورزشی، فرهنگی، فراغت و فضای شهری نامناسب است. درصورتیکه در حوزههای رفاهی به نسبت بهتر است. کیفیت زندگی در وضعیت مناسبی نیست. خدماترسانی ورزشی، فرهنگی با کیفیت زندگی رابطهی مستقیم و مثبتی دارد. خدمات رفاهی تأثیری بر کیفیت زندگی ندارند. خدماترسانی در خانواده با کیفیت زندگی رابطهی مستقیم و مثبتی دارد. نحوهی گذران اوقات فراغت با کیفیت زندگی رابطهی مستقیم و مثبت دارد. مناسبسازی فضای شهری بر کیفیت زندگی تأثیر مستقیم و مثبت دارد. متغیرهای تأثیرگذار بر کیفیت زندگی به ترتیب اولویت عبارتند از خدمترسانی در خانواده، نحوهی گذران اوقات فراغت، مناسبسازی فضای شهری، خدماترسانی فرهنگی و خدماترسانی ورزشی. در پایان پیشنهادهایی برای بهبود خدماترسانی و بالا رفتن کیفیت زندگی در هر حوزه مطرح گردیده است.