خدمات‌رسانی و کیفیت زندگی جانبازان (مطالعه موردی: استان کرمانشاه)

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه

2 دانشگاه علوم پزشکی مشهد

3 دانشگاه علوم پزشکی مشهد

doi
10.22084/csr.2018.13551.1308
چکیده

این مقاله به بررسی نحوه‌ی خدمات­رسانی و تأثیر آن بر کیفیت زندگی جانبازان در استان کرمانشاه می­پردازد. مبانی نظری آن مبتنی بر ادبیات کیفیت زندگی است. روش پژوهش پیمایشی و تکنیک گردآوری داده، پرسشنامه است. جامعه‌ی آماری شامل جانبازان بالای 25 درصد استان کرمانشاه است. حجم نمونه از طریق فرمول کوکران و تعداد 368 نفر انتخاب شده است. نتایج نشان می­دهد: خدمات­رسانی در حوزه­های ورزشی، فرهنگی، فراغت و فضای شهری نامناسب است. درصورتی­که در حوزه­های رفاهی به نسبت بهتر است. کیفیت زندگی در وضعیت مناسبی نیست. خدمات­رسانی ورزشی، فرهنگی با کیفیت زندگی رابطه‌ی مستقیم و مثبتی دارد. خدمات رفاهی تأثیری بر کیفیت زندگی ندارند. خدمات­رسانی در خانواده با کیفیت زندگی رابطه‌ی مستقیم و مثبتی دارد. نحوه‌ی گذران اوقات فراغت با کیفیت زندگی رابطه‌ی مستقیم و مثبت دارد. مناسب­سازی فضای شهری بر کیفیت زندگی تأثیر مستقیم و مثبت دارد. متغیرهای تأثیرگذار بر کیفیت زندگی به ترتیب اولویت عبارتند از خدمت­رسانی در خانواده، نحوه‌ی گذران اوقات فراغت، مناسب­سازی فضای شهری، خدمات‌رسانی فرهنگی و خدمات­رسانی ورزشی. در پایان پیشنهادهایی برای بهبود خدمات­رسانی و بالا رفتن کیفیت زندگی در هر حوزه مطرح گردیده است.