تبیین علل ناکارامدی آسهآن در بحران روهینگیا
نویسندگان
1 دانشیار دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jpq.2020.270338.1007342چکیده
اگرچه قومیت روهینگیا در میانمار از گذشتههای دور در معرض تهدیدها و آسیبهای ناسیونالیسم برمهای و نیز بودیسم افراطی در میانمار بودهاند، از سال 2012 تا 2018 موج جدیدی از خشونتها علیه این قومیت مسلمان حادث شد که در نتیجة آن نزدیک به یک میلیون نفر آواره و کشته شدند. انتظار میرفت اتحادیة ملل جنوب شرق آسیا (آسهآن) بهعنوان مهمترین نهاد منطقهای در آسیای جنوب شرقی به این نسلکشی واکنش مناسب نشان دهد، اما این اتفاق حادث نشد. ازاینرو این پرسش مطرح میشود که اولاً واکنش آسهآن به نسلکشی در میانمار چه بوده و ثانیاً چه عواملی در چگونگی عکسالعمل این اتحادیه مؤثر بوده است؟ فرضیة مقاله که به روش توصیفی- تحلیلی بررسی شده، آن است که عدم تجانس فرهنگی- اجتماعی و نامتشابه بودن ساختار سیاسی کشورهای عضو مهمترین علل واکنش ضعیف آسهآن به نسلکشی علیه قومیت روهینگیا بوده است. یافتهها نشان داد عدم انسجام فرهنگی و اجتماعی و نیز نامتشابه بودن ساختارهای سیاسی میتواند در ناکارامدی منطقهگراییها مؤثر باشد.
