طایفهگرایی در انتخابات مجلس شورای اسلامی و عوامل مرتبط با تداوم آن در شهر پارسآباد، استان اردبیل
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسیارشد جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشیار جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 دانشجوی دکتری جامعهشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22034/jscc.2022.18835.1041چکیده
زمینه و هدف: طایفهگرایی و وجود احساسات و روحیات قوی در طایفهگرایی، از ویژگیهای ساختار سنتی و قبیلهای میباشد که در برخی از مناطق ایران همچنان پایدار مانده و بر مسئله انتخابات تأثیرگذار است. این پژوهش با هدف بررسی عوامل مرتبط با طایفهگرایی در انتخابات مجلس شورای اسلامی شهر پارسآباد صورت گرفته است. روش و دادهها: پژوهش حاضر به روش پیمایش طراحی شده و از نظر زمان، مقطعی و از نظر نوع، کاربردی است. جامعه آماری تحقیق، افراد بالای 18 سال شهر پارسآباد که واجد شرایط شرکت در انتخابات هستند را تشکیل میدهند. دادهها با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، در نمونه 384 نفری گردآوری شد. پرسشنامه محققساخته که اعتبار آن از طریق اعتبار محتوا و پایایی به شیوه محاسبه آلفای کرونباخ سنجیده شده بود، مورد استفاده قرار گرفت. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد بین قانونگرایی، احساس محرومیت نسبی و بعد تجسم یافته سرمایه فرهنگی با طایفهگرایی در انتخابات رابطه وجود دارد. بحث و نتیجهگیری: طایفهگرایی در انتخابات منجر به حذف افرادی از انتخابات شده است که در سطح محلی و ملی میتوانستند منشأ خدمات بسیاری باشند. در نتیجه، شخصیتهای توانمندی از عرصه خدمترسانی کنار نهاده شدهاند. پیام اصلی: نظام انتخاباتی مطلوب تأثیر بهسزایی در تحقق شکلگیری مجلس و دولت کارآمد، ثبات سیاسی و اجتماعی دارد و زمانی این مهم تحقق مییابد که سازوکارها و زمینههای فرهنگی و اجتماعی انتخابات، پیریزی درستی داشته باشد. انتخاب افراد شایسته از همه طوایف، زمینه مشارکت همگانی در اداره امور کشور را میسر میسازد. با ایجاد سندیکاها و حزبها و تحزبگرایی که فراتر از افراد و نخبگان بومی باشند، میتوان طایفهگرایی را کاهش داد.
