مطالعهی جامعهشناختی ارتباط تعامل و تأثیر اجتماعی با مصرف غذاهای غیرخانگی مورد مطالعه: شهروندان بالای 15 سال شهر تبریز
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه
2 سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران
3
doi
10.22084/csr.2017.11949.1199چکیده
م مصرف غذاهای غیرخانگی، بهموازات تغییرات گسترده در سازمان کار و زندگی اجتماعی، ضمن تجربهی رشد چشمگیر، به دغدغهی مهم و روزانهی بسیاری از ساکنان عموماً پرمشغلهی شهرهای بزرگ تبدیلشده است. مطالعهی حاضر با هدف بررسی ارتباط تعامل اجتماعی و تأثیر اجتماعی با میزان مصرف غذاهای غیرخانگی نگاشته شده است. در این راستا، از رویکردهای نظری؛ تمایز (بوردیو)، تأثیر اجتماعی (کلمن) و مکانیسمهای روابط اجتماعی (پیرس) استفاده شده است. مطابق با این رویکردها، تجارب غذایی به عنوان یکی از معرفهای اصلی پایگاه اجتماعی و حتی هویتی، بیش از پیش ابعاد اجتماعی پیدا کرده است. این مطالعه به روش پیمایش و در میان شهروندان بالای 15 سال ساکن شهر تبریز که 409 نفر از آنها به شیوهی نمونهگیری طبقهای (از مناطق دهگانهی شهر تبریز) برای مطالعه انتخاب شدهاند، انجام شده است. براساس نتایج تحلیلهای دومتغیره، ارتباط تعامل اجتماعی و میزان مصرف غذاهای غیرخانگی غیرمعنادار، اما همبستگی تأثیر اجتماعی و میزان مصرف غذاهای غیرخانگی معنادار و مثبت بوده است. همچنین سن (به شکل منفی)، جنس (بهنفع مردان) و منطقهی مسکونی (بهنفع مناطق مرفه) با میزان بالای مصرف غذاهای غیرخانگی در رابطه بوده است. براساس تحلیلهای رگرسیونی، تأثیرات هر دو متغیر مستقل (تعامل اجتماعی و تأثیر اجتماعی) در کنار تأثیرات متغیرهای زمینهای شامل؛ سن، جنس و منطقهی مسکونی، همگی جزو تأثیرات معنادار بوده و 5 متغیر مذکور 21 درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین کردهاند که در این میان، اهمیت نسبی متغیر تأثیر اجتماعی بیشتر از سایر متغیرها بوده است.