رنگبری از محلول حاوی راکتیو قرمز 120 در حضور آب اکسیژنه و نانوذرات مغناطیسی اکسیدکبالت ـ آهن به عنوان کاتالیزور

نویسندگان

1 گروه پژوهشی نانومواد و نانوپوشش‌ها، مؤسسه پژوهشی علوم و فناوری رنگ

2 گروه پژوهشی رنگ و محیط زیست، مؤسسه پژوهشی علوم و فناوری رنگ و پوشش

3 گروه پژوهشی محیط زیست، مؤسسه پژوهشی علوم و فناوری رنگ و پوشش

doi
چکیده

در این تحقیق تخریب کاتالیزوری رنگزای راکتیو قرمز 120 با استفاده از نانو ذرات مغناطیسی کبالت-اکسید آهن در حضور آب اکسیژنه مورد مطالعه قرار گرفت. نانو ذرات مغناطیسی کبالت-اکسید آهن با استفاده از روش سل-ژل اصلاح شده تهیه شدند و با استفاده از آزمون‌های پراش پرتو X (XRD)، میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) و مگنتومتر با نمونه ارتعاشی (VSM) شناسایی شدند. نانو ذرات به دست آمده به فرم تک فاز بلوری و با اندازه ذرات nm 21-16 بودند. مقادیر مغناطش اشباع، مغناطش پسماند و کوئرسیویته نانوذرات به ترتیب emu/g 68، emu/g31 و Oe 1842 به دست آمد. این ذرات نانو مغناطیسی در محدوده وسیعی از pH، 8-2 از خود خاصیت کاتالیزوری در تخریب ماده رنگزا نشان دادند و این خاصیت بیشترین اثر را در pH، 3-2 داشت. سرعت رنگبری با افزایش غلظت کاتالیزور، هیدروژن پراکساید و دما افزایش نشان داد. مقادیر بهینه برای رنگبری کامل از محلول حاوی ماده رنگزا RR120 (ppm 50 ، ml 50) برابر 0.1 گرم بر لیتر کاتالیزور، 10 میلی‌مولار هیدروژن پراکساید در 3=pH و دمای 75 درجه سانتی‌گراد به دست آمد. نانو ذرات بازیابی شده کارآیی کاتالیزوری خود را پس از استفاده و بازیابی مجدد تا 6 مرتبه به خوبی حفظ کردند.