الگوی چند سطحی پیشامدها و پیامدهای تابآوری شغلی در محیط کار
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز
2 عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
هدف: هدف این پژوهش بررسی پیشامدها (خودکارآمدی، ثبات عاطفی و جامعهپذیری سازمانی) و پیامدهای (موفقیت شغلی) تابآوری شغلی با یک رویکرد چند سطحی است.روش: روش تحقیق توصیفی-پیمایشی میباشد. جامعه آماری این پژوهش 17000 نفر از کارکنان 20 شرکت از شرکتهای پتروشیمی مستقر در منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر می باشد که با استفاده از فرمول کوکران تعداد 384 نفر از کارکنان جامعه آماری به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. در این پژوهش برای سنجش متغیرهای خودکارآمدی، ثبات عاطفی، تابآوری شغلی، جامعهپذیری سازمانی و موفقیت شغلی به ترتیب از پرسشنامههای چن، گولی و ادن (2001)، لی یان (2005)، لی یو (2003)، تائورمینا (2004) و گاتیکار و لاروود (1986) استفاده شده است.یافتهها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش نشان داد که در سطح فردی خودکارآمدی و ثبات عاطفی تأثیر مثبت و معناداری بر تابآوری شغلی داشته و تابآوری شغلی ضمن اینکه نقش میانجی میان ثبات عاطفی و موفقیت شغلی و خودکارآمدی و موفقیت شغلی را ایفا میکند، خود نیز تأثیر مثبت و معناداری بر موفقیت شغلی دارد. در سطح سازمانی نیز تأثیر زمینهای جامعهپذیری سازمانی بر تابآوری شغلی تأیید شد. همچنین مشخص شد که جامعهپذیری سازمانی میان خودکارآمدی و تابآوری شغلی و همچنین ثبات عاطفی و تابآوری شغلی نقش تعدیلی ایفا میکند.نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که ویژگیهای شخصیتی در کنار متغیر سازمانی جامعهپذیری میتوانند باعث تقویت تابآوری افراد در شغل خود و در نتیجه بهبود موفقیت شغلی افراد شوند. این بدان معنی است که شرکتهای پتروشیمی باید از استراتژیها و برنامههایی برای کمک به کارکنان خود در ارتقاء تابآوری شغلی از طریق برنامههای جامعهپذیری سازمانی و عوامل شخصیتی، کمک بگیرند