الگوی چند سطحی پیشامدها و پیامدهای تاب‌آوری شغلی در محیط کار

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز

2 عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز

3 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
چکیده

هدف: هدف این پژوهش بررسی پیشامدها (خودکارآمدی، ثبات عاطفی و جامعه­پذیری سازمانی) و پیامدهای (موفقیت شغلی) تاب­آوری شغلی با یک رویکرد چند سطحی است.روش: روش تحقیق توصیفی-پیمایشی می­باشد. جامعه آماری این پژوهش 17000 نفر از کارکنان 20 شرکت از شرکت­های پتروشیمی مستقر در منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر می باشد که با استفاده از فرمول کوکران تعداد 384 نفر از کارکنان جامعه آماری به روش نمونه­گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. در این پژوهش برای سنجش متغیرهای خودکارآمدی، ثبات عاطفی، تاب­آوری شغلی، جامعه­پذیری سازمانی و موفقیت شغلی به ترتیب از پرسشنامه­های چن، گولی و ادن (2001)، لی یان (2005)، لی یو (2003)، تائورمینا (2004) و گاتیکار و لاروود (1986) استفاده شده است.یافته­ها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده­های پژوهش نشان داد که در سطح فردی خودکارآمدی و ثبات عاطفی تأثیر مثبت و معناداری بر تاب­آوری شغلی داشته و تاب­آوری شغلی ضمن اینکه نقش میانجی میان ثبات عاطفی و موفقیت شغلی و خودکارآمدی و موفقیت شغلی را ایفا می­کند، خود نیز تأثیر مثبت و معناداری بر موفقیت شغلی دارد. در سطح سازمانی نیز تأثیر زمینه­ای جامعه­پذیری سازمانی بر تاب­آوری شغلی تأیید شد. همچنین مشخص شد که جامعه­پذیری سازمانی میان خودکارآمدی و تاب­آوری شغلی و همچنین ثبات عاطفی و تاب­آوری شغلی نقش تعدیلی ایفا می­کند.نتیجه­گیری: این مطالعه نشان داد که ویژگی­های شخصیتی در کنار متغیر سازمانی جامعه­پذیری می­توانند باعث تقویت تاب­آوری افراد در شغل خود و در نتیجه بهبود موفقیت شغلی افراد شوند. این بدان معنی است که شرکت­های پتروشیمی باید از استراتژی­ها و برنامه­هایی برای کمک به کارکنان خود در ارتقاء تاب­آوری شغلی از طریق برنامه­های جامعه­پذیری سازمانی و عوامل شخصیتی، کمک بگیرند