نگاهی جامعهشناسانه به مفهوم لباس در هنر معاصر با تکیه بر آرا بوردیو
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه
doi
10.22084/csr.2016.1805چکیده
در نتیجه انفجار اطلاعات و گسترش ارتباطات و به دنبال آن جهانیشدن در دنیای امروز که با طرح مسأله عدمقطعیت و به پایان رسیدن دوران علم زدگی دریچهای نو به سوی انسان امروز باز شد و همین امر آغاز عصر پستمدرن را نوید داد. به دنبال آن هنر پستمدرن و لباس پستمدرن (لباس مفهومی) نیز شکل میگیرد. هنرمندان پستمدرن در این زمان با استفاده از تلفیق لباس با ویژگیهای هنرهای تجسمی، حالات و صفات انسانی، حرکات اندام و گاه تواناییهای بازیگری، مفاهیم موردنظر خود را نمایان ساختهاند و به این صورت است که لباس به عنوان مفهومی هنری مدنظر قرار میگیرد. هدف اصلی این لباسها صرفاً پوشش بدن انسان نیست، بلکه نمایش صفات، احساسات و اندیشههای انسان است. مقاله حاضر تلاش دارد تا با استفاده از روش اسنادی و با رویکرد توصیفی- تحلیلی، به بررسی مفهوم لباس و تلقی لباس در هنر پستمدرن با تکیه بر نظریات جامعهشناس فرانسوی معاصر، پیر بوردیو بپردازد. نتایج پژوهش نشان میدهد لباس در آثار هنرمندان، بیواسطه یک اثر هنری و دارای بیان تلقی میشود که میتواند با مخاطب به دلیل نزدیکی با بدن و همراهی انسان در تمام ادوار تاریخی، به صورت ملموس ارتباط برقرار سازد؛ بنابراین شاهدیم که شکل تجسمی لباس در مقابل تفکر غالب کاربردی آن در تلاش برای کسب جایگاه در میدانی است که بوردیو آن را میدان قدرت مینامد؛ اما این ورود و تعریف ارایه شده جدید از لباس هنوز نتوانسته است در میدانهای قدرت هنری به علت کمبود حجم و مقدار سرمایههای فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی از وضعیت مطلوب و درخوری برخوردار شود.