بررسی نقش سرمایه فرهنگی – اجتماعی بر مشارکت شهروندان در نوسازی بافتهای فرسوده شهری (مطالعه موردی: شهر مشهد)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2 دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی
3 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22084/csr.2016.1649چکیده
مشارکت در نوسازی بافتهای فرسوده تحت تأثیر عوامل مختلفی است که سرمایه فرهنگی و اجتماعی مهمترین پیشنیاز آن است. پژوهش حاضر که با هدف بررسی نقش سرمایه فرهنگی - اجتماعی بر مشارکت شهروندان در نوسازی بافت پیرامون حرم رضوی انجام شده به دنبال پاسخ به این سؤال است که چرا علیرغم تأکید فراوان بر مشارکت در برنامههای نوسازی، این مشارکت در بافت مورد نظر ضعیف است؟ چارچوب نظری تحقیق عمدتاً مبتنی بر نظریات بوردیو، پاتنام و کلمن است. روش انجام پژوهش پیمایش و ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه است. نمونهگیری به روش خوشهای و حجم نمونه 426 نفر از ساکنین بافت میباشد. یافتهها نشان میدهد؛ سرمایه فرهنگی و بهویژه سرمایه اجتماعی بر مشارکت ساکنان در پروژههای نوسازی تأثیر مثبت داشته است. شاخص تعهد اجتماعی، حس همیاری و انسجام اجتماعی بیشترین تأثیر را بر کنش مشارکتی ساکنین داشتهاند. علیرغم بالا بودن میزان سرمایه فرهنگی و اجتماعی در بین ساکنان و تأثیر مثبت این سرمایهها بر کنش مشارکتی، میزان مشارکت ساکنان در پروژههای نوسازی بافت پیرامون حرم رضوی ضعیف میباشد که این امر بیشتر به مسأله اعتماد مرتبط است.