تأمین مالی زنجیرهتأمین، راهکاری نوین برای بهبود سرمایه در گردش در زنجیرهتأمین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی صنایع، دانشکدۀ صنایع، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استادیار گروه مهندسی صنایع، دانشکدۀ صنایع، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22084/ier.2023.27124.2104چکیده
تأمین مالی زنجیرهتأمین، شامل مجموعهای از راهکارهای نواورانه و کوتاهمدت بهمنظور بهبود سرمایه در گردش و ایجاد تنوع در منابع مالی شرکتهای دارای محدودیت سرمایه است. هدف این پژوهش، ارائه یک چارچوب جامع از ابعاد و مؤلفههای تأثیرگذار بر طراحی و اجرای راهکارهای تأمین مالی زنجیرهتأمین با تلفیق همزمان دیدگاه مبتنیبر دانش مالی و دیدگاه مبتنیبر زنجیرهتأمین است. در این پژوهش از روش فراترکیب و الگوی هفت مرحلهای سندلوسکی و باروسو برای تحلیل محتوای مقالات استفاده شده است. بدین منظور، پژوهشهای مرتبط بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۱ فراخوانی شده و کدهای مربوطه استخراج شدند. پس از طبقهبندی کدها، ۵ مقوله اصلی شامل: زنجیرهتأمین (طراحی، جریانها و مدیریت زنجیرهتأمین)، ابزارهای تأمین مالی (تأمین مالی زنجیرهتأمین و تأمین مالی مستقل)، بازیگران، عوامل و موانع پیشبرد و روشهای مدلسازی، شناسایی و مفاهیم مهم هر مقوله دستهبندی شده و درنهایت یک چارچوب جامع حاصل گردید. پایایی این کدگذاری نیز با محاسبه شاخص کاپا در سطح اطمینان ۹۵ درصد تأیید شد. نتایج این پژوهش نشان میدهد اگرچه ابزارهای تأمین مالی زنجیرهتأمین متعددی برمبنای حسابهای دریافتنی و پرداختنی طراحی شدهاند، اما راهکارهای تأمین مالی داخلی از طریق استفاده از وجوه مازاد اعضای درون زنجیرهتأمین هنوز نوپا بوده و قابل توسعه هستند. همچنین براساس نیاز صنعت بانکی کشور به افزایش درآمد، در مدلسازی ابزارهای تأمین مالی زنجیرهتأمین خارجی، بانکهای تجاری نیز میتوانند در کنار اعضای زنجیرهتأمین با نرخی بالاتر از نرخ بهره بدون ریسک، به بیشینهسازی سود خود بپردازند.