مطالعه سیاستزدگی مدیران نظام آموزش عالی با رویکرد کیفی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی زنجان
2 دانشگاه علوم پزشکی کاشان
3 سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران
4 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
نظام آموزش عالی، با هر تعریفی که از آن داشته باشیم؛ بنا به ماهیت مأموریت خود، یک ساختار اداری هم هست. نحوه مواجهه آن با دستگاه سیاسی و حاکمیت میتواند سرمنشأ یکسری تحولات در سازمان باشد. تعامل نظام آموزش عالی با نظام سیاسی و سطح سیاستزدگی دستگاه، با ایجاد برخی واکنشهای زنجیرهای، بر اهداف، چشمانداز، مأموریت و کارکرد آن تأثیر میگذارد. سیاستزدگی یک پدیده پیچیده است که در غالب موارد بهصورت دو قطبی بین حوزه سیاست و حوزه بوروکراسی متجلی میشود اما وجود برخی از شرایط پیچیدگی آن را افزایش میدهد و ابهام چندقطبی شدن را نشان میدهد. توزیع قدرت سیاسی مانع تحقق شایستهسالاری در نظام آموزش عالی و اهداف مأموریت آن، برنامههای وزیر و قوانین مصوب برای توسعه آموزش عالی، میگردد. بر اساس یافته های تحقیق تیپ مدیران نظام آموزش عالی با رویکرد سیاستزدگی بنا به اظهارات مصاحبهشدگان غالباً از نوع مدیران سوداگر و منفعتطلب و منفعل در برابر مناسبات قدرت است. تعداد کمتری از مدیران در قالب تیپ مدیران تطابق گر توصیفشده است که تا حدودی نقش انتقال دانش را در سازمان رقم میزنند.