ارزیابی و انتخاب تأمینکنندگان پایدار با ترکیبی از روشهای مختلف تصمیمگیری چندمعیاره و بهرهگیری از تابع زیان تاگوچی در تعیین امتیازات نهایی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی صنایع، دانشکدۀ مهندسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، گروه مهندسی صنایع، دانشکدۀ مهندسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22084/ier.2023.27176.2106چکیده
در شرایط رقابتی امروز، مدیریت تأمین نقش بهسزایی در دستیابی به یک زنجیرهتأمین کارآمد دارد. از مهمترین اهداف مدیریت تأمین انتخاب تأمینکنندگان پایدار و تعیین سهم بهینه اختصاص یافته به آنها جهت برآوردهسازی نیازهای سازمان میباشد. فرآیند انتخاب تأمینکنندگان پایدار از تعیین عوامل مؤثر بر این نوع تصمیم آغاز میشود. با توجه به اینکه اهمیت همه این عوامل برای سازمانها یکسان نیست، از روشهای تصمیمگیری چندمعیاره برای تعیین وزن این عوامل استفاده میشود. در این پژوهش از سه روش دیمتل فازی، ترکیب روش فرآیند شبکه تحلیلی و روش دیمتل فازی نوع 1و ترکیب روش فرآیند شبکه تحلیلی و دیمتل فازی نوع 2 برای تعیین وزن معیارهای مؤثر بهره گرفته شده است. همچنین برای تعیین امتیاز تأمینکنندگان از رویکرد نوآورانه ترکیبی تابع زیان تاگوچی فازی و تشابه با راهحل ایدهآل فازی استفاده میشود. در رویکرد ترکیبی، ابتدا کارشناسان به تأمینکنندگان نسبت به عملکرد آنها در شرایط مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و ... امتیاز میدهند و بر این اساس تابع زیان تاگوچی فازی محاسبه میشود. باتوجه به اینکه تابع زیان بار منفی دارد، توابع زیان تاگوچی معکوس شده و بهعنوان ورودی روش تاپسیس فازی بهکار می روند. در این پژوهش حساسیت روشهای تصمیمگیری چندمعیاره ذکر شده برای محاسبه وزن معیارها نسبت به شرایط مختلف بررسی میشود. همچنین امتیاز تأمینکنندگان براساس عملکرد آنها در بدترین شرایط، شرایط نرمال و بهترین شرایط محاسبه میشود.
