زنان و شهر: بررسی جامعهشناختی پایداری احساس امنیت زنان در شهر هفتکل
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 دانشآموخته کارشناسی جامعهشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22034/jscc.2022.2794چکیده
زمینه و هدف: تغییر ساختارها و فرهنگ، فرایندی پیوسته در تمامی جوامع در طول تاریخ میباشد و به تبع آن ضرورت دارد تا با پایش مستمر جامعه وضعیت متغیرهای جامعهشناختی را جهت سیاستگذاریهای اجتماعی با دقت مورد مطالعه قرار داد. یکی از تغییرات بنیادین در قرن اخیر حضور گسترده بازتعریف هویت زنانگی و حضور گسترده ایشان در عرصه عمومی جامعه است. از این رو ضرورت دارد تا احساس امنیت زنان به عنوان متغیری تاثیرگذار بر کمیت و کیفیت کنشگری ایشان در جامعه مورد بررسی و مطالعه قرار گیرد. روش و دادهها: در پژوهش حاضر با استفاده از روش پیمایش اجتماعی و با ابزار پرسشنامه و نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، دادههای مورد نیاز از 376 زن در سنین 15 تا 65 سال ساکن هفتکل جمعآوری شدند. یافتهها: احساس امنیت زنان هفتکل با متغیرهای تحصیلات، وضعیت تأهّل، قومیت، و وضعیت اقتصادی رابطه معناداری به لحاظ آماری داشتهاند. در ارتباط با این متغیرها به ترتیب زنان با تحصیلات دیپلم، متاهل، لر و طبقه متوسط بیشترین احساس امنیت را گزارش نمودهاند. همچنین یافتهها حاکی از آن بود که درک از آسیبپذیری اجتماعی رابطه معنادار و معکوسی با احساس امنیت دارد در حالیکه ادراک مثبت زنان از کنترلهای اجتماعی به شکل معناداری سبب افزایش احساس امنیت در ایشان میشود. نتیجهگیری: نکته بسیار مهمی که در این مطالعه به لحاظ جامعهشناختی برجسته میشود، ضرورت عبور از احساس ناامنی زنان به عنوان یک مشکل فردی و ارتقاء آن به سطح یک مسئله اجتماعی است. پیام اصلی: نتایج، ضرورت طراحی و اجرای پژوهش در مقیاس گستردهتر و توجه ویژه به راهکارهای ارتقاء احساس امنیت زنان در سیاستگذاریهای اجتماعی را یادآور میشود.