تأثیر جهتگیری شخصیتی و شایستگی عاطفی بر خودکارآمدی و قصد کارآفرینی اجتماعی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22070/cs.2025.20608.1438چکیده
امروزه، کارآفرینی اجتماعی بهعنوان ابزاری مؤثر و کارآمد برای مقابله با بحرانهای پیچیده اجتماعی- اقتصادی و بشردوستانه، بیشازپیش موردتوجه قرارگرفته است. در چنین شرایطی، کشورها و سازمانها به کارآفرینانی نیاز دارند که با ترکیب ریسکپذیری، خلاقیت و نوآوری همگام با تغییرات حرکت کنند و بتوانند فرصتهای حاصل از این تغییرات را شناسایی و بهرهبرداری کنند. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر جهتگیری شخصیتی و شایستگی عاطفی بر خودکارآمدی و قصد کارآفرینی اجتماعی است. جامعة آماری تحقیق شامل دانشجویان و فارغالتحصیلان دانشگاههای تهران است که 430 نفر از آنان بهعنوان نمونة آماری انتخاب شدند. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر نحوة گردآوری اطلاعات، توصیفی است. دادهها از طریق نمونهگیری غیر تصادفی در دسترس و با استفاده از پرسشنامه گردآوری شدند. روایی آن نیز با توجه به روایی واگرا و همگرا تأیید شد و پایایی آن نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد تأیید قرار گرفت. پس از بررسی نرمال بودن دادهها، فرضیههای پژوهش با بهرهگیری از ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزار SPSS نسخة 25 و AMOS نسخة 24 آزمون شد. نتایج نشان داد که جهتگیری شخصیتی (اجتماعی و کارآفرینانه) تأثیر مثبت و معناداری بر خودکارآمدی و قصد کارآفرینی اجتماعی دارد. شایستگی عاطفی (اجتماعی و شخصی) تأثیر مثبت و معناداری بر خودکارآمدی و قصد کارآفرینی اجتماعی دارد. همچنین، خودکارآمدی تأثیر مثبت و معناداری بر قصد کارآفرینی اجتماعی نشان داد. درنهایت، نقش میانجیگری جزئی خودکارآمدی در تأثیر جهتگیری (کارآفرینانه و اجتماعی)، شایستگی عاطفی (اجتماعی و شخصی) بر قصد کارآفرینی اجتماعی مورد تأیید قرار گرفت.